CİLALI BENLİK ÇAĞI
“Cilalı Benlik Çağı”ndayız. İnsanların kendinden başkasını gör(e)mediği, kendinden başkasını sev(e)mediği,
“Cilalı Benlik Çağı”ndayız. İnsanların kendinden başkasını gör(e)mediği, kendinden başkasını sev(e)mediği,
– Merhum Dilaver Cebeci’ye – Bayrağı sen dalgalandır görklü
Oyuncaklarını çabuk çaldırmış bir çocukluk hüznünü taşıdığımı söylemeliyim ilkin. Bu
Geriye dönen yeryuvarlığıyla birlikte doluverir günlerin ortasına içi boşalan düş
Nereye dönsem, yüzümde hüznün ayarsızlığı. Sevginin, sevincin bilendiği saatler var;
Ateş korkudur. İnsanın içindeki bütün korkuları geri planda besleyen bir
“Halka ağzın sırrını her dem kılır izhâr söz Bu ne
Kelimelerle nasırlaşıyor ağzımın içi. Eski tadını bulamıyorum kelimelerin… Okunan yüzlerce
“Kalem kılıçtan keskindir” sözünü bildim bileli; kendimi sözle biledim, kalemi
Yaşamak, işgal ettiği ömrü, bütün sıradanlığı ile yönlendirmeye devam ederken,
© 2016 Edebice Dergisi.Tüm hakları saklıdır. Web Yazılımcısı:Emre Ece