“Elif Hareketi”- Hakikatli Bir Duruş

Yeni Neslin Soylu İdealistlerine;

Tarih boyunca lider çıkarmak, kahraman yetiştirmek gibi problem yaşamayan Türk-İslam medeniyeti, belki de son dönemlerde kahraman yetiştirmek konusunda olmasa da lider çıkartmak hususunda oldukça kısır bir zaman yaşamaktadır. Fırsat verildiğinde veya gerektiğinde kahramanlık gösterecek, Anadolulun kahverengi topraklarında dünyaya gelmiş, bay-bayan kardeşlerimiz, büyüklerimiz mevcuttur, buna şüphe yok. Fakat son dönemlerde lider çıkartma konusunda aynı şeyleri zikretmek biraz zor bir hal alıyor. Herkesin dilinde bulunan “lider yok, aksiyon adamı yok” gibi söylemlere hepimiz az çok şahit olmaktayız. Bu sözlerin neticesinde, siyasi hayatın içinde uzun yıllardır emek sarf eden, farklı yollarda kendi mücadelesine devam eden, adı gibi güçlü ve millet-devlet-ülkü üçgeninde sorumluluk hissedip durmadan yürüyen, gerektiğinde bir münevver edayla, gerektiğinden halktan bir tavırla hayatını idame ettiren kıymetli bir insandan ve bu kıymetlinin duruşunun hareketinden, haddimiz olmadan bahsedeceğiz. Şahsi görüşlerim ve lisanı halimdir. Kişisel bir aidiyyet ve hissiyatımdır.

Mayasında, dünyaya nizam getiren bir kültür bulunan bu aziz milletin evlatlarının, son dönemlerde kabuğuna çekilip, bir kurtarıcı beklemesi, kurtuluşu kendisinde görmeyip uyuşukluk göstermesi, medeniyetimizin en büyük hastalıklarından biri olmuştur. Bu hastalığın getirisi ise, hastalığa alışıp onunla yaşamak gibi bir hal alması durumun en korkutan yönüdür. Bunun yanında yine “Doğu’da bir Müslümanın ayağına diken batsa, Batıdaki Müslümanın onun acısını yüreğinde duyması gerekir” düsturundan iyice uzaklaşıp, dertlenmeyen, sorun etmeyen bir gençliğin zuhur etmesi, medeniyetimizin karşılaştığı sorunlardandır. Geleceğin teminatı olan gençlerin bu dertsizliğe düşmesi, uyuşukluk göstermesi; gelecekte meslek kaygısı, para kaygısı gibi unsurların ön planda olup, onlara “Kendine gel, sen bu değilsin. Sen Seyit Onbaşının kuvvetine, Ömer Halis Demir’in yüreğine, Sultan Alparslan’ın ordusunda yiğitlere su taşıyan alplerin fedakarlığına, Selahaddin’le Kudüs fethinden sonra sokakta çocuklarla ilgilenen komutanların mütevazılığına sahip bir kültürün içinden geliyorsun” demeyen, demekle kalmayıp onlara yol göstermeyen oluşumların yokluğundan kaynaklanmaktadır.

Ülkemizin genç ve aksiyona hazır olan nüfusu, güç kuvvet ve enerjilerini ancak statlarda bağıra çağıra, küfürler ederek harcamakta. Ya da futbol taraftarı gibi fanatik seviyede partizanlık yaparak siyasi konuşmaların değil siyasi kavga ve döğüşlerin içinde harcamakta. Yahut bir ünlü sanatçının konserinde en ön saflarda ezilme pahasına kendini yerlerden yerlere atarak harcamakta. İşte milli kültür ve medeniyetin taşıyıcılığını yapmak gibi sorumluluk hissetmeyen oluşumlar meydanı ve sahayı; futbol, zevk, eğlence gibi unsurlara bıraktığından bu son kaçınılmaz bir hal almaktadır.
İşte geleceğimizin temel taşı olan gençlerimizin bu denli kendilerinden geçerek eğlencelere dalması, şuursuzca karşısındakini anlamak için değil onu sözlerini alt etmek için dinlemesi, gücünü ve enerjisini bu medeniyetin ilerlemesi için değil de kendi anını ve yaşantısını daha iyi şekilde sürdürmeyi amaç, ideal edinmesi, medeniyet-Kültür-Millet kaygısı olmayan kurumların yokluğundan veya azlığından kaynaklanmaktadır.

İşte tam da burada karşımıza bir duruş ve bu duruşun getirdiği bir hareket çıkıyor.

“Yavuz AĞIRALİOĞLU ve Elif Hareketi”

Uzun yıllardır kendi çapımızda okumalarımız, araştırmalarımız ışığında, biz ve bizim gibi genç kesimin yaptığı dost sohbetlerinde, büyüklerimizin verdiği konferanslarda, izlediğimiz haberlerde bir boşluğun içinde olmanın karmaşasını ve ümitsizliğini yaşıyorduk. Ta ki Yavuz Ağıralioğlu ve onun duruşunun simgesi Elif Hareketini tanıyana kadar. Gençliğin içinde bir yanardağ gibi patlamayı bekleyen, heyecan, dava inancı, bu devlet-millet için ağaç dikmek kadar basit bir şeyler yapmak için işaret bekleyen ve mücadele aşkı doruklarda olanlar için kollarını açmış bekleyen bir oluşumun varlığı huzur ve kıpırtılar vermekte. Bunu yapılan konferanslarda da görüyoruz.
İsminden de anlaşılacağı gibi “Elif Hareketi”, bir duruşun simgesi. Bu duruş omuzlara ağır yükler yükleyen, sorumluluk veren, dertlendiren bir duruş. Bu duruş her türlü güzelliğe, nefsini ve menfaatleri bir kenara bırakıp kucak açan, her türlü kötülüğün, fenalığında karşına dikilip bir adım geri gelmeden, “ben bu yanlışın karşısındayım diyerek” ileri atılan bir duruş.

Bismillah diyerek yola çıkılan,

Bu topraklarda yaşamanın vebalini omuzlamayı kabul eden,

Tarihimizin “Yaşatmak için ölmeyi göze alırız” düsturuyla adımlarını atmayı amaç edinen,

Tarihimizin “Sizin hayatı sevdiğiniz kadar, biz ölmeyi seviyoruz” inancıyla yürüyen,

Celalettin Harzemşah’a “Sürekli mağlup oluyorsun, neden hala Moğollarla savaşıyorsun” diye sorduklarında, “Benim derdim galip gelmek değil. Benim derdim bu cinayet ordusunun karşına dikilip mücadele etmektir, galip olan Allah’tır.” Diye cevap vermişti. İşte yine aynı şekilde şan Allah’a aittir, bizim derdimiz mücadele edip, yanlışın karşısına dikilmektir diyen,

Adaleti tesis edip, liyakati istihdam etmenin gerekliğini anlatan,
“Onlar gibi düşünmüyoruz” diyenlerin bile saygıyla gösterdiği insanların bulunduğu,

Bu topraklarda dil, din, ırk gözetmeksizin devletinin ve milletinin bekası için çalışanları kucaklayan, görev veren,

Daha çok oku, daha az uyu, çok çalış prensibine sahip,

Bir duruş.

Öyle bir duruş ki;

Bugün siyaset ve siyasetçiler hasat psikolojisinde, bize tohum psikolojisinde olanlar lazım diyen,

Abd-Rusya gibi emperyalist devletlerin gelip Ortadoğu’da ve dünyada “ben dünyada barışı sağlıyorum” diyerek onlara göre meşru bize göre gayrimeşru olan bu durumu, bizim medeniyetimiz güçlü olduğu dönemde yapmıştı. Yine aynı şekilde bunu bizim medeniyetimiz yapmalı görüşünde olan,

Bin yıldır haça çarpan hilalin adıdır Türk diyen,

Bilmenin öneminden bahseden,

Ömrünün en verimli dönemini bu millet için harcayacak fedakârlığa sahip olanların olacağı,

Kimseden bir şey beklemeden fedakârlığı kendisi yapacak olan,

Hangi işi yapıyorsa yapsın, hakkıyla yapıp, adaleti tesis ederek bu kulvarda mücadele eden,

Politik kavga ve siyasi çekişmelerden daha önemli şeyler olduğunu söyleyen,

Okuyan, araştıran bir neslin yetişmesini amaç edinen,

Yoksulluğu bitirmenin yolunu adalet değil de hayır yapmak olarak görülmesine karşı olan,

Bir duruş.

Yani vebali ağır olan bir duruş. Fedakârlık isteyen bir duruş. Canı yananın acısını hisseden bir duruş. Hastanedeki personellerin hastaları kendi yakını gibi ilgilendiği, polislerin her ezileni kendi yakını gibi koruduğu, öğretmenin her çocuğu kendi evladı gibi yetiştirdiği bir duruş.

Kedi gibi fareyi tutarken aslan, kaplanla savaşınca fareye dönenlere karşı, Namussuzca kazanç sağlayanlara karşı, Kibirle başkalarını hor görenlere karşı, Sofrasında aç olanlara ayıracak lokması olmayanlara karşı, Kelimenin çok, anlamın az olmasına, Gevezenin çok, konuşanın az olmasına, Yürüyenin çok, ilerleyenin az olmasına, Yananın çok, pişenin az olmasına karşı bir duruş.

Dünyayı tamir edip, ahireti tahrip edilmesine, Kerametin taçta değil başta olduğunun anlaşılmamasına karşı olan bir duruş.

Davasız Müslümana,
Dertsiz mümine,
Kuran’sız hayata,
Karşı bir duruş.

Yani Özetle;

Yeniden cemre gibi düşmek toprağa…
Yeniden haram etmek gece gündüz uykuyu.
Yunus Emre gibi atsız pusatsız
Yeniden fethetmek Anadolu’yu.
Köylerde, kentlerde, dağ başlarında
Destanlar kadar sıcak, bayraklar kadar aziz..
Anamızın sütü kadar helâl ve temiz…
Yeniden güzel Türkçemiz!…
Yeniden aydınlık, yeniden huzur…
Ki ne çalıda bez, ne falcı tası…
Ne Frenk safsatası tükenmez…
Ne Hazret-i Ali ile Muaviye kavgası.
Yeniden bar tutmak omuz omuza,
Başlarımız dimdik, yüzlerimiz ak…
Bir yörük kilimi dokurcasına
Yeniden ruhumuzu nakış nakış dokumak!
Yeniden inanmak O’na huzurla
“Şahdamarımızdan da yakın” bilmek.
Bir Hun türküsüyle, Selçuklu yüreğiyle
Yeniden Türklüğe eğilmek!
Yeniden cemre gibi düşmek toprağa…
Yeniden haram etmek gece gündüz uykuyu.
Yunus Emre gibi atsız pusatsız
Yeniden fethetmek Anadolu’yu.(1)

(1) Yavuz Bülent Bakiler

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.