Şarkı
Şarkı Anarım ismini, ağlar, yanarım, sızlanırım; Dem olur, kendi gözümden
Şarkı Anarım ismini, ağlar, yanarım, sızlanırım; Dem olur, kendi gözümden
Şarkı Her dem sözüm efsûs ile eyvâh olacaktır; Dünyâda benim
Neşve – yi Hayât Ne kadar lâtîf ru’yâ! Ne güzel,
Vâdî Tek ü tenhâ severim gezmeyi bir vâdîde Kim olur
Şükûfe-yi Perrân Bakın şu kuş canlı bir çiçektir, Sevimlidir pek
Gözlerim Mün’atıftır âsumâna ekseriyyâ gözlerim Etmek ister arş-ı a’lâyı temâşâ
Biraz Sitem Edeyim Niçin oldun şunu anlat yine dil-gîr bana?
İstiğrâk Sür’atle geçer şebâbtır bu. Ru’yâ gibidir bu hâbtır bu
İlliyyîne Yâhut Zemine Bir Nazar 1 Ey muktedir, ey kaadir-i
© 2016 Edebice Dergisi.Tüm hakları saklıdır. Web Yazılımcısı:Emre Ece