32. Sayı

Sıfır Noktası – Ahmet Şen

  Sen susunca şehirli moğollar giriyor yurduma çamaşır iplerine efkâr Boğazlanan hayvanlar gibi gülüşüm bazen noksan kederli Böyle söylüyorum çünkü bir seferde anlatılır şey değil Senetsiz bir odam aslından korkan nüshalarım var Bir keresinde ölüler taşıdı tabutumu varılacak yerlerim uzak mı ki Tutar da yeniden başlarsam diye biriktirdiğim çocuk masumiyeti Duvara yaslanmış gölgeme dokundurtmadım kimseleri […]

Devamını Oku
31. Sayı

Geçit Resmi- Ahmet Şen

Hafifletici sebeplerim var gövdeme alışamadım daha Bir körün her şeyi ellemesi gibi ölçüsüz bir atlı suyu geçerken Kusurlu kara parçalarını mehir veriyorum sana Ütüsüz ırmaklar bırakıp aşkın ve devrimin beldelerinde Eski ve yalnız bir tanrı olarak dağlara çıkmak istiyorum Satıhlar bozuk ve kaygandı belki hatların müdafaası yordu beni Kaç vuruşluk savaşım varsa vuruşmadan kaçtım Ek […]

Devamını Oku