Çağlayan

ÇAĞLAYAN

Parıldayan billur köpük sütunlarıyla,

Baş döndüren gür sesiyle coşup taşarak

Yatağından uçuruma atlıyor ırmak…

Korku sinmiş etraftaki her yeşil dala,

Canlı, cansız, yılmış gibi çılgın ırmaktan,

Yaprakcıklar çekiniyor kımıldamaktan.

Issız, harap bir değirmen çökmüş kenarda;

Kanlı gözler gibi dönen şu girdaplarda

Coşkun, engin denizlerin tahassürü var…

Yalnız bu ses dolaşıyor sanki rüzgârda,

Bu çığlıkta kayboluyor bülbülün sesi;

Yalnız bir ses: çağlayanın gürüldemesi!

Bu gürleyiş bir derenin neşesi değil;

Yeşil limon bahçeleri bu sesle uyur,

Dağ başında, düz ovada bu ses duyulur.

Yalnız gezen kaplanların gür sesi değil;

Durgun, tatlı bir ahengin çıldırması bu!..

Buzlu yayla sularının korkunç yası bu!..

Antalya 1930

Ömer Bedrettin Uşaklı-Sarıkız Mermerleri

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.