Bir mum gibi eriyorum şöminenin karşısında.
Ateş kokusu âdetâ genzimi yakıyor.
Gül kokusu duymak istiyorum…
Tezgâhın başına oturdum ve düşünüyorum.
Geçmişimi, geleceğimi…
Yatağıma kokusu sinmiş olan o vefâsız kadın nerede?
Kırmızı penye elbisesi…
Şarâb ile anlam bulan dudakları…
Sarı saçları, yeşil gözleri…
Birde rüyâlarım;
Masmâvî deryâlar…
Zemherî kış…
Ve hepsi bir hayâl…
Ben!
Simsiyâh gecenin koynundayım.
Mert ÖZTAŞ
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.