Hayran

Hayran (*)
Sâhil yeşil, eşcâr yeşil… sanki tabîat
Vermek dilemiş mevkie şâyân-ı perestiş
            Bir reng-i behiştî.

Göl sâhilin aksiyle nümâyiş-geh-i cennet;
Sâri bu yeşil gölgeliğe bir mütevahhiş
           Âheng-i behiştî.
Bir levh-i muhabbet bu ki fevkinde hayâlin:
Ma’şûka.. o bir gonce-yi -nev-hande-yi zîbâ.
            Âşık ona hem-hâl;
Cünbüş-geh-i sâfiyyeti âmâl-i visâlin ;
Zevrakçe, o bir neşeli gehvâre-yi sevdâ,
            Bir lâne-yi cevvâl.
Sevdâ… Bu ne hâlettir, İlâhî, ne sefâdır…
Bir nazara-yı hayrân ile bir çehre-yi sâkin
            Karşımda dururken,
Dersem n’ola ; eşcâr bile mest-i hevâdır,
Bir hisse alırlar şu iki rûh-ı rakîkin
             Şevk u şegafından!
                                  Tevfik Fikret (Rübâb-ı Şikeste)

(*) Rübâb-ı Şikeste: Bir Levha İçin.

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.