Ey Kız

5 Temmuz 2015 0 yorum Tevfik Fikret 557 Görüntüleme

Ey Kız!

Feyz-i bahârdır deheninden uçan ziyâ :

Bekler çiçek açılmak için ibtisâmını;

Bekler hubûb için o seher – hîz olan sabâ

                    Bir hırâmını.

 

Hüsnün bütün havâssını tağyîr eder gibi:

Nûrunla hande hande olur çehre-yî melâl,

Pîşinde lem’a lem’a durur bir seher gibi

                   Zulmet-î leyâl.

Bir ihtiramdır bu semâvî cemâline,

Pîrâmeninde zelzeleler pür sükûn olur;

Çarparsa âsumân nazar-i infialine

                 Ser-nigûn olur.

Vaz’-î meâl-perverin eş’ârdan güzel;

Şâir değil, fakat ne kadar şâirânesin!

Sâfiyyet-i muhabbete ezhârdan güzel

                    Bir nişânesin.

Envâr-ı ismetinle tecellî kılınca sen

Enzâr-ı aşk önünde olur mâil-i sücûd;

Bulmuş kadar lâtîfsin, ey gonce-pîrehen.

                   Rûhtan vücûd.

Rahmet biter, bulut dağılır, mihr-i nev-bahâr

Âfâk lem’a-rîz oluyorken hazîn hazîn,

Eyler çiçeklerin biri bir hande âşikâr:

                Sen o handesin.

Lâkin bakılsa en hired-âşûb ziynetin

Kızlıktır, ol hicâb ki hüsnün sefâsıdır;

Kızlık hayâl içinde güzel bir hâkîkatin

                 İncilâsıdır.

Kızlık, o çehre kim üzülür bir nigâhtan,

Sevdâ, çiçek, şebâb… bu İlâhî bedîalar,

İnmiş cihâna cümlesi bir hacle-gâhtan

                Bir dem-i seher.

                                                  Tevfik Fikret (Rübâb-ı Şikeste)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum