Siyâh

30 Temmuz 2017 0 yorum Şiir 177 Görüntüleme

Siyâhı sevdiğini bilseydim, bütün renklerim simsiyâh olurdu.

Sevdiğini söyledin sen, kimseyi görmez gözlerim
Sana gelmek yokuş olur, ben yine düzlerim
Tut rüyâlarımı bir ömür, ellere verme
Yüreğimde büyüttüğüm al gülleri derme
Eğer güllerim solarsa kalır geri eyvâh
Sen seviyorsun diye yer ve gökyüzü siyâh…

Bitmez uzun yol olmuş yârin yanına varmak
Varıp yanına hasret yaralarını sarmak
Ruhum bundan â’lâ ve gönlüm şelâle
Akar yanından sessiz, kavuşmakta nihâl’e
Çınlar semâlarda, yükselirken bu garip âh
Sevdiğini söyledin bundan herşeyim siyâh…

Görüp söylemezsem eğer gönül razı değil
Sedâsı zihnimde çağlar, varı sızı değil
Bir yüktür bu cana adanmış, bıraksan gitmez
Sevdâsı olan şâir’in, şiirleri bitmez
Sevip kavuşamazsak gülüm, olmaz mı günâh?
Sen seviyorsun diye ebedi hayât siyâh…

Ulaşmak için sılâya, çıktığım yolumdur
Geleceğim vakitsiz belki, günler doludur
Zikretmek her dilde seni, cana değer tadın
Kalmışsa kor olmuş bir yüreğin dilinde adın
Sana ulaşmak için çıktığı yolda seyyâh
Sevdiğini söyledin bundan ufuklar siyâh…

Yasaklar koymak bu sevgiye faydasız gelir
Bu gönül kazanında bütün engeller erir
Dağlar eğilsin, yollar kısa, zamanım uzun
Yürürüm gecelerde, bana yöndür gül yüzün
Sözlerim bir mermi, kâlemimdir silâh
Sen seviyorsun diye, bütün kavgalar siyâh…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Hiç birşey değil, bir garip divâne desinler...

İlginizi Çekebilir

0 yorum