-depremde kaybettiklerimize-
Buz tuttu dudağımı içimde kan tutuştu
Yakma beni ey acı güzelim gün tutuştu
Uyandık cehennemle büyüdü bütün gözler
Oy yandık yer yarıldı deprem birden tutuştu
Geceydi karanlığı muammalı bir gece
Yanan simsiyah ateş duman duman tutuştu
Kıpkırmızı kan/attı körfez dev dalgalar
Suları bağlayan o dalgakıran tutuştu
Diz bağları tutmayan nice bina yıkıldı
Yıkıldı ne umutlar ölen kalan tutuştu
Anne elleri açık çocuk gözleri şaşkın
Baba kaybolan ışık her şey o an tutuştu
Ağır bir renkte ölüm yaşayanın gözünde
Karardı renkli hayat elvan elvan tutuştu
Ey acı ey…
Ahmet Doğru
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.