Sır

25 Ağustos 2017 0 yorum Ömer Bedrettin Uşaklı 44 Görüntüleme

                         SIR

Bir sır ki yalnız, yalnız gözlerimiz konuştu,

Bir sır ki yalnız, yalnız sen ve ben biliyoruz;

Bir sır ki ruhumuzun enginlerinde uçtu;

Bir sır ki gece gibi, deniz gibi hudutsuz;

Bir sır ki yalnız, yalnız sen ve ben biliyoruz…

 

Bu sır kelimelere, sözlere bürünmeden,

Kalb çarpıntımız gibi içimizde yaşıyor;

Korkarak, gizli gizli, kimseye görünmeden

Derin gözlerimizde mânâ olup taşıyor…

Kalb çarpıntımız gibi içimizde yaşıyor..

 

Varsın şen bahar gelsin, gökler parlayıp gülsün;

O deniz rengi gözler bir gülmedikten sonra..

Varsın taze çiçekler omuzuma dökülsün;

Altun saçlar yüzüme dökülmedikten sonra..

Güzel endam karşımda süzülmedikten sonra..

 

Gözlerde kalsın bu sır dudaklara düşmeden;

Kalsın gönül böylece her an derdiyle taşkın;

Aşk, çürük meyva gibi, kucaklara düşmeden;

Kalsın, gönül böylece her an derdiyle taşkın ..

Belki bu çoban aşkı en ilahisi aşkın..

931

 

Ömer Bedrettin Uşaklı– Yayla Dumanı

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum