Fener

FENER 

Sen her gece o yalçın kayalığın üstünden

Dumanlara kırmızı alevini saçarsın.

O canavar ağızlı girdapların önünden

Gemilere selâmet yollarını açarsın!…

Demezsin ki: «Bunların içlerinde kimler var?»

Felâkete düşenler, senin için hep insan;

 Tehlikeler önünde: «Yardım!» diye haykıran

Herkes senin o büyük yüreğini yaralar.

Senin asil bir aşktan doğmuş olan alevin

Vicdan kadar güzeldir,

Garip kalan ruhlara uzanıcı bir eldir;

Sen bu elle hayatlar kurtarmaklık istersin.

Demir zırhlı üstünde, alnı yanık bir asker,

 Dalgalardan rızkını isteyen bir balıkçı.

Kürekleri kırılmış bir ihtiyar kayıkçı…

Hepsi senin o aziz yıldızınla gülümser;

Dudaklarda necatın ümidini titretir.

Birçok yaslı ufuklar,

Birçok zayıf kadınlar, birçok sefil çocuklar,

Göz yaşları, rüyalar ve dualar şenindir.

Sen her gece, o yalçın kayalığın üstünden

Dumanlara kırmızı alevini saçarsın,’

O canavar ağızlı girdapların önünden

 Gemilere selâmet yollarım açarsın!…

                                 (Türk Sazı)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.