Bazı Şiirler Vardır Onlara Şiir Yazamazsın

12 Şubat 2014 0 yorum Şiir 361 Görüntüleme

 

“Cesaretli sevişlerim olmadı benim
Korkunun beşiğinde yaşadı hep duygularım.

Evet, sevmek için cesaret gerekiyor
Benim gibi korkağa yakışmıyor sevmek.
Sen de sevme beni artık
Benden daha iyilerine layıksın, biliyorsun bunu.
Benden, daha, iyileri, layıksın.”
Dedi kadın…

Korkaklık bahanesiydi, sevemeyişinin.
Çünkü o daha kendini sevemiyordu,
Bir başkasını nasıl sevebilirdi.
Haklıydı belki de korkaktı,
Beni sevseydi, kendini de sevecekti
Biliyordu ama kendisinin ne kadar aciz olduğunu
Bundan sevemiyordu kendini.

Allah biliyor, sevmiştim onu
Allah biliyor ya sevmemişti beni.
Ve yine Allah biliyordu, sevemeyecekti beni.

Ve tüm umutlar tükenince
Allah, “Şiiri” çıkarır karşıma
Yazayım diye.
Kader bu ya, o çıkmıştı karşıma.
Tabi bilinmez, kaderim miydi ama
Kederim olamayacak kadar, şiirdi.

Şiir gibiydi vesselam
Güzelliği akıp gidiyordu duygularımda.
Her kelimesi, keşfedilmeyi bekleyen ada gibiydi.
Şiir gibi gerçekleri söylüyordu, edebiyatını yaparak.
Mutluluk veriyordu bir kere. Şiir gibi gülüyordu, manalı.
O da şiir gibi mutsuzluktan, doğmuştu yüreğimde.
Şiir gibi mutlu ediyordu beni.
Gözleri başlı başına imgeydi zaten.
Kelimelerin altına gizlenmiş o sözler gibi, gizliyordu saçlarını.
Haklıydı, merak içermeliydi bir şiir.
Hele bir sesi vardı, şiirdeki ahenk halt yerdi yanında.
Söylesenize şimdi
Şiire, şiir yazmak olmuyor mu bu benim yaptığım.
Ne haddime,
Şiir bana şiir yazdırıyor diyelim, o kadar iyi şiir yazamam ben.

Ve tüm umutlar tükenince
Allah, “Şiiri” çıkarır karşıma
Okuyayım diye.

-Ufuk Silik/08.02.2014

 

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum