Hüzün Tutsağı

5 Nisan 2019 0 yorum Şiir 137 Görüntüleme

photo-1546470214-379840ff7e12

Ben bilirim gönlümü, ben
Aklımdan sıyrılıp bir gece vakti
Ne zaman ölmeyi düşünsem
Sen gelirsin aklıma

Sonra ellerin…
Sonra gözlerin…
Sonra gülüşlerin…

Ellerin yalnızsa, yalnızım burada
Hiçliğin ortasında
Ne zaman kalsam bir başıma
Ne zaman ellerim üşüse
Ve üstüm açılsa geceleri
Bir sen gelirsin, sen bilirsin beni

Gözlerin gülüşlerden uzak
Bir hüznün tutsağı ise
Zindanlarda çürür bil beni
Korkuların kol gezdiği düşlerde
Uyanmaz gör bedenimi
Ne zaman hıçkırarak uyansam
O tükenmeyen uykulardan
Sana sığınırım, sen gelirsin yine

Ben bilirim ölmeyi, ben
Şafaksız gecelerin sonunda
Nefessiz tükenmeyi
Sancıların baş gösterdiği
Anların haber verdiğini
Ben bilirim, çaresiz ölmeyi
Ben bilirim gülmeden tükenmeyi

Ne vakit dilesem
Bu ızdırapların sonunu
Sen gelirsin aklıma
Seninle hayat gelir…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Bir yolcuyum fani acunda, geçmekte olan...

İlginizi Çekebilir

0 yorum