
Yattığım yatak bile güven vermez
Yüreğimde pıhtılaşan bir sevdâ
Kaç bin yıl yaşadım ben, bu sevdâ kimin
Şimdi Anadolu’dayım
Kimin bu sevdâ, hangi sevgilimin
Kanını taşıdığım binlerce el
Dokumuş karakterimi
Kanına girdiğim nice kadın
Hepsinin üzerinde anlam kazanır senin adın
Yaşatan bir ölümdür ayrılık
Ölü bir yaşam bu aşk
Aşk bağlar beni, aşkın bağlar yere
Bağlama beni, ben gök yaradılışlıyım
Adım göğe çıktı benim, ben yerdeyim
Yoluna feda olası nice serdeyim
Ah adın
Adına doğru attığım her adım
Sona varan yolları tamamladım
Üşüten bir ölümdür ayrılık
Bu yüzden ölüler soğuk
Ölümler donuk
Sevdâ hep konuk
Kuşatan bir ölümdür ayrılık
Binlerce yıldır ayrıyım senden
Sarıldı her cephem
Ayrıldım gün be gün her zerremden
Ayrılık her haliyle bir ölüm
Ve ölüm, her haliyle bir ayrılık
Ayrılık delice bir sayrılık
Adım konulduğu tarihten beri
Ölmedim
Adını duyduğumdan beri
Yaşıyorum
Ey genlerimde taşıdığım sevdâm
Vuslat çağına çok var mı?
Deli
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.