Tükeniş

Sadece evden kovmuyorum seni,

Git!

Kalbimden uzaklara

Gözümün görmediği,

Ellerimin hissetmediği,

Yüzümün değmediği mekanlara.

Sancılı hasret zamanlarında

Karanlık gece ayazlığında

Belki bir ev

Belki bir kasaba

Belki bir şehir kadar uzaklara.

Git!

Değmesin rüzgarın saçlarıma

Uçmasın hayalim pencere kenarına

Görmesin gemim limanını

Değmesin kokun burnuma

Belki leylak kokulu bahçelerde gülüşün,

Mor sümbüllü hikayelerin,

Berrak  yalnızlığıma uğrar.

Ama şimdi git!

Yaktığın külleri üfleyerek

Islattığın hayalleri silerek

Yokluğumun sessizliğine  küfrederek

Evimden

Zihnimden

Hiç uğramadığın kalbimden

Git!

Çok uzaklara.

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.