KARAELMAS YAZGISI

27 Nisan 2013 0 yorum Şiir , Şiirlerim 297 Görüntüleme

 

KARAELMAS YAZGISI

Maviye çalınmış kara,

Yeşile sürünmüş zift

Elması sırtında taşır çuvallarla

Topal katırla esmer fukara…

 

 

Ayak uçlarımda simsiyah bir deniz,

Kömür isini sırtında taşıyan bulutlar.

Elmasın karasına yangılı

Geniz

Ekmek kömürün ağzında

Gelmiş yakın uzak

Altı kara üstü kara Zonguldak.

 

Zonguldak, içlidir yeşili mavisi

Memleketimin dumanı tüter ocağında.

Ne yavrular kaldı yetim ana kucağında

Yerin altında kefensiz Zonguldak’ın mazisi…

 

Kazmanın burnuyla yeri kazacak,

Yine binbir yerinden yaralı yüreği.

Kazmasından alacak ekmeğini.

Belki nasibini yine kazması kesecek.

Ocaklardan tüten ateş,

Kim bilir kimin ocağına düşecek?

Ezelden mi karadır kaderi,

Kaderi miras ebedle

Ve miras çoluğa cocuğa

Yazgıya teslim olmak edeble…

 

Zonguldak’ın altı oyuk oyuk,

Derdi başından aşkın derdi kendinden büyük.

Zonguldak yazgısı kara bahtı kara,

Bağrında açılır her gün başka yara…

15.12.2010

 

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum