BAŞKA BİR ZAMANIN ÖYKÜSÜ

7 Ekim 2018 0 yorum Edebîce Yazılar 156 Görüntüleme

FB_IMG_1538913684224
“Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım eğer, dağlarda durmadan koşan deli taylar olmak isterdim. Zamanın bu hoyrat akışında, insanın ciğerine işleyen ayaz olmak isterdim. Belki adımı da “ayaz” koyarlardı. Bozkır ayaklarımın altından su gibi aksaydı, kuru ayaz yelelerimi tarasaydı.. Bir de sen olsaydın yanımda.
Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım, bir seher yeli olmak isterdim. Senin hırçın saçlarını tarayarak baş ucundan esip geçmek isterdim. Belki kokunu da hissederdim o vakit. Ben senin çehrene estiğimde dokunu hissederdim. Sen olurdun yanımda.
Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım, bir kitap olmak isterdim. Bir umman olup, kase kase içerdin beni. Satır satır, hece hece yüreğine dokunurdum. Gönlünün deli rüzgarlarında kendime yuva bulurdum. Ellerinin naifliği sarardı beni. Bir baba fedakarlığında koklardın sahaf kokan sayfalarımı. Hep biter görünsem de yeniden doğardım. Satırların arasından sana seslenirdim. O zümrüt yüreğin duyardı beni bilirim.
Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım, harlı ateş olmak isterdim. Bozkır ayazında donan ilikler benim ile açılsın isterdim. Közlerim küllendiği vakit tekrar tekrar yanmak isterdim. İsli demlikte tavşan kanı çay olup, derin gecelerin karanlığında yoldaş olurdum insanlara. Bilge sohbetleri özümserken beşerler, demlendikçe yüreklere akardım. Derdini geceye dökenler olurdu. Bir karın ağrısı, baş uğultusu.. Dindirirdim dertleri, küllendirirdim. Samimiyet, insanlık bize yoldaş olurdu.
Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım, bozkır olmak isterdim. Çünkü bozkır ben demekti. Bozkır sen demekti. Silkinip bir kır at üstüne binseydin de arşınlasaydın toprağımı. Çünkü bozkır biz demekti. Toprak olurdum, her bahar yeniden umut olurdum sana. Sen bana bir adım gelsen ben sana gül bahçesi verirdim. Can suyu, güneş olurdun bana. Ben bozkırda bir yüce dağ olsaydım. Dinsiz imansız olmazdım. Dağ dağ olup sarılırdım bozkıra. Her haykırışında aksı seda olur geri dönerdim sana. Ben bir ceylan olsaydım sarp kayalarda, geniş ovalarda. Sen bir avcı olur, sinemden vururdun.
Başka bir adla, başka bir zamanda olsaydım, ben olmak isterdim. Yüreğim yine seninle çıkardı sefere. Ben yine seni severdim.”

Rabia Sümeyye KARAPINAR

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum