Türk İlahisi

Dedem koynunda yattıkça benimsin ey güzel toprak,

Neler yapmış bu millet, en yakın tarihe bir sor, bak.

Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim hep sen;

Nasıl bir zinde millet çıktı gördüm hasta sinenden.

 Evet mecrûh idin, mecrûh iken de vardı imânın

Ümidin, kuvvetin, azmin, kanın, aşk-ı huruşanın.

Eğer necm ü hilâl olsaydı âfil, muzmahil, Türksüz;

Kalırdı bizce yıldızlar, kamerler, kimsesiz, öksüz.

Yaşattın, çok yaşa, tarihimi ikbâl ü izzetle

Koşar âtî, koşar mâzî seni tebcile minnetle.

Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim hep sen;

Nasıl bir şanlı millet çıktı gördüm canlı sinenden.

                            Süleyman Nazif (1926)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.