Baht Nazlı Zemin Çok Oynaksa – Bahaeddin Karakoç

16 Ekim 2015 0 yorum Şairlerden Seçmeler 394 Görüntüleme

Bir al-elma olsaydı

Eşit biçimde dilimler,

Paylaşırdık mutluluğu;

“Şu senin

Bu benim! ” derdik.

Tadını çıkara çıkara

Eminirdik;

Elma değil dilemezsin ki…

 

 

Küçücük bir çalışkuşu

Mutluluk.

Ne zaman gelir,

Ne zaman öter,

Ne zaman susar,

Nereye gider

Bilemezsin ki…

 

Bindikçe biner

Ağırlığı

Yalnızlığın.

Özlemin yangınlara dönüşür

İçin bir yanar, bir üşür.

“Geleceğim! ” dersin

Göz takvimde,

Söz askıda kalır.

Engel üstüne engel

Gelemezsin ki…

 

Beni sorma var’la yok arası.

Ey kara gözlerin çırası

Bütün mühletleri bitirdim,

Ben, beni yitirdim.

Gelsen de beni

Koyduğun yerde

Koyduğun gibi bulamazsın ki…

 

Kendimden biliyorum

Çok göçük altında kaldım,

Nice hülyâlara daldım.

Bir sevdaya kaptırdıysan yakanı

Bir daha kurtaramazsın ki…

 

Köprünün o yakasında sen,

Bu yakasında ben

Aynı ırmağı seyrediyoruz.

Hep bu vakitlerde

Nedir bizi yakan,

Nedir üşüten

Neden

Akla yakın cevap yok

Bulamazsın ki…

 

Yeniden,

Yeniden ilân ediyorum:

Yüreğimdeki tomurcuk gülümsün

Ezgiler dokuyan.

Varı yoğu ayet ayet okuyan

Gönül dilimsin.

Gökte dolunay vardı

Sözleştiğimizde;

Gene var.

Bilmeyenler bilsin

Sevgilimsin.

Duyduğunu,

Dinlediğini

Beni anladığını biliyorum.

Başka türlü benim olmazsın ki…

         

(Töre dergisi, Şubat 2015)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

İlginizi Çekebilir

0 yorum