Âşık Veysel’im

Bir yanık sesidir, birde sazı.
Gönüldür bağı, yol arkadaşı
Türküsüdür anlatan dünya telaşını.
Bir namedir tutturur Âşık Veysel’im

Söylenmeyendir dilinin söylediği.
Yazılandır, bilinmeyen ruh hali.
Görülmeyendir gözünün gördüğü.
Bir şarkıdır tutturur Âşık Veysel’im.

Uzun incedir gittiği yolu.
Çalar durur hiç yorulmaz kolu.
Yazar söyler gelmez sonu.
Bir yolcudur gider Âşık Veysel’im.

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.