Efrûze

Sana bakar her baharın çiçeği;

Tüneğinde bir kuş uyur, Efrûze.

Çetin rüzgâr kaldırır ki leçeği;

Güzelliğin, saçlarında, Firûze…

Sana bakar her baharın çiçeği.

Ellerinle uzanalım yarına;

Âhir zaman, umutları, derelim.

Ve Efrûze… dayanamam nârına;

Mevlana’nın hikmetine erelim.

Ellerinle uzanalım yarına.

Letâfeti pinhan eder yüreğim;

Bu râyiha… ahu gözler… aparır.

Dudakların en tutkulu ereğim;

Canım içre nice cânân koparır.

Letafeti pinhan eder yüreğim.

İrem bağı kıyâmıdır önünde;

Ay ve Güneş gülüşüne râm olur.

Sensizliğe terk edilen o günde;

Hatıralar, yavaş yavaş kaybolur.

İrem bağı kıyâmıdır önünde.

Ne necidir bilmiyorum Efrûze;

Lale misin, ıtır mısın, gül müsün?

Sana dâir geçirdiğim her güze,

Rahmet ile perdelenen tül müsün?

Ne necidir bilmiyorum Efrûze.

Mert ÖZTAŞ

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.