Hayâl-i Aşkım

Hayâl-i Aşkım
Münfail bir semâ-yı giryânın
Zerdî-yi iğbirarı altında
Münkeşif bir hazân-ı nâlânın
Gird-bâdî-yi gam-nisârında

Soluvermiş, perîde-reng-i bahâr,
Mestî-yi inkisar içinde nihân
Bir çiçek gördüğüm zaman güzelim!
Ufk-ı uryân-ı ömr-i târımda,

Bir sehâb-i nihân içinde iyân,
Sarı bir çehre… Âh o dem görürüm
Sarı bir çehre, bir hayâl-i besîm,

Dest-i bî-tâb ü ra’şe-dârıyle,
Rûh-ı gam-bârına eder takdim;
Sarı, pejmürde bir soluk zehre!..

Oh, ey yâr-ı bî-vefâ! bilmem,
Bu soluk renkli, münkesir, ebkem
Bu hayâli tanır mısın acebâ?

Dest-i bî-rahm-ı lehv ü lû’bunla
Kırdığın, sonra attığın, ey mâh!
O, benim aşkımın hayâlidir âh!..
                           Ahmet Hâşim (1901)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.