Deniz

Deniz

İsyân-ı mevc-i zahire ettinse vakf ı gûş

Çarparken ufk-ı zulmete bir bahr-ı pür-hurûş

Bildin: o sayhalarla, o seslerle rûh-ı âb

Bî-kaydî-yi leyâle eder nakl-i ıztırâb.

Gûyâ sorar sevâhiline bahr-ı nâle-gîr:

“Olmak neden nişîb-i mezellette bir esîr,

Bi-hadd iken semâ gibi, fîrûze-fâm iken.

Bir cilve-gâh-ı encüm-i lerzân-ı şâm iken!”

                        Ahmet Hâşim  (Göl Saatleri)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.