BİR MEHTÂPTA

Âsumânın reşaşe-î beyzâ

Dökülür hande-i kebûdundan;

Münbasit, münşerih bütün eşyâ

O reşâşeyle dâimâ reyyân.

Katarât-ı rakîka-yî meh-tâb,

Sâf ü şeffâf bir sehâbe gibi,

Çeker etrafa bir ridâ-yı serâb,

Doldurur nûr-ı sâkiniyle şebi.

Leb-i âheste-bûsu envârın

Lemesât-î nevâzişiyle deniz

–  O hurûşân hayâtı a’sârın –

Hareketsiz, mecalsiz, sessiz.

Fart-ı “şefkatle” mest ü müstağrak

Yatıvermiş bütün bütün uryân;

Onu nûr-î kamer kucaklayarak

Gösterir bir visâl-i bî-pâyân.

       Ahmet Reşit Rey

(1899)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.