ilk bûse-i sevdâsı gibi pembe ve lerzân
Bir bikr-i âfîfin,
İlk hande-i mahmuru gibi bâri’ ü nâzân
Bir subh-ı lâtîfin;
Ma’nâ-yı ter-âvîdesi gül-nahl-i zarifin,
Muhtezz ü girîzân.
Her cümbüş-i bâlinde olur bâd-ı hafifin
Etrafına rîzân.
Evrâk-ı sefâ-güsteri mîzâb-ı tarâvet
Saakıyle hem-âhenk;
Her goncesi handan idi, leb-rîz-i şebabet…
Heyhât! Çabuk soldu bu nev neş’e-i bârik
Bir dâ’-ı fenâ-renk
Koymuştu onun cezrine bir nokta-yı târik.
Ahmet Reşit Rey
(1896)
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.