Önceleri

önceleri züleyha
çok önceleri,
bırak seni
yahut
resmini görmeyi,
ismini işitsem
elim ayağım titrer,
dizlerimin bağı çözülmez
âdetâ infilak ederdi,
şimdiyse yastığıma kokun bile sinse
kılım kıpırdamaz artık

hissederdim züleyha önceleri
çok önceleri,
hissetmemem gereken
her ne varsa hepsini

bir kez olsun ayırmadım yanımdan yıllar yılı
senden yâdigar o küçücük, beyaz, kütüphane kartını
içinde senin ismin yazılı, dörde katlı, yeşil bir takvim yaprağı
şimdi nerededir bilmem,
ki artık tutmamış bir kupondan çokta değerli değil zaten

binlerce kitap, yüz binlerce şiir, milyonlarca şarkı yazılsa
yine de yetmezdi bir zamanlar bendeki seni anlatmaya
heyhat!
ırak’ta kutlanan bir zafer bayramı kadar anlamsızsın artık

Fatih OĞUZ / 13.2.19

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.