Gül-Çehrenin Yetimleri

Biz, Keş Dağı’nda yitenleriz.

Çınarı dergâhta yatanlarız.

Bir karanlık, karlı günde,

Gönlü yetim kalanlarız.

Yürekleri çırpınarak,

Gözlerinden kan akarak,

Cılga yollara bakarak,

Muhsin’e hasret gidenleriz.

Maraş yolu dardır bize.

Bu cinayet ardır bize.

Bir intikam vardır bize.

Muntakim’e soranlarız.

Sabır diler dillerimiz.

O’nsuz kaldı illerimiz.

Al, beyaz güllerimiz,

Muhsin diye solanlarız.

O’na rahmet,O’na minnet,O’na hasret ile… Muhsin Yazıcıoğlu’nun yolunda…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.