Bu Da Bir Şi’r-i Muhzin-i Diğer!
Ey taleb-kâr-ı enfes-î eş’âr!
Eyle dikkatle fevk u zîre nazar.
Şi’rdir hep o gördüğün âsâr,
Şi’rdir hep o duyduğun sesler.
Rûh-perver, lâtîf, hüzn-âver
Yerde bir kız, semâda bir ahter
Her biri bir bedîa-yı diğer!
Oynatıp hiss-i âşıkânesini
Kavalın savtı aks eden küh-sâr
Dinleyip kuşların teranesini
-Ki dere muttasıl eder tekrâr-
Çekilip ormana olur nâ-çâr
Kız çoban gizli gizli girye-nisâr!
Bu da bir şi’r-i nâzik-î dîger!
Alıp âgûşa genç bir mâder
Emzirirken yetîmini meselâ
Eyledikçe melek tebessümler
Akıtır mâderi sirişk-i sefa
Rikkat-efzâ-yı sâkinân-ı semâ
Bu da bir başka levha-yi ulyâ!
Bu da bir şi’r-i bih-ter-î dîger!
Gece mukmir — semâ sehâb-âlûd
Anın altında nurdan deryâ!
Hep menâzır hafi hafî meşhûd
Hep sükûn üzre nûr ü âb ü hevâ
Nûr ile imtizâc edip zulemâ
Hâkim olmuş mevâkie sevdâ!
Bu da bir şi’r-i eltaf-i dîger!
Vasatında o lücce-yî nurun
Bir ufak sandal -anda da iki cân-
Zende zâhir melâhati hûrun
İsmet-i aşk âşıkında iyân!
Mâ-sivâ rûh, rûh pür reyhân
Ses yok ancak sedâ-yı bûs-i dehân!
Bu da bir şi’r-i enfes-i dîger!
Zîb-i kürsî bir âfet-î bî-hâb
Ser-i nâzı yed-i yemîninde
Sol elindeyse bir küşâde kitâb.
Aşk-ı mahfî dil-i gamîninde
Okunur safha-yi cebininde
Görünür nazra-yı hazîninde!
Bu da bir şi’r-i dil-ber-i dîger!
Câ-yı tenhâda bir hakîr mezâr
Bir kadınla yanında bir ma’sûm.
Kadın ağlar – sabî güler oynar
Ağlayan zevcedir gülen mahdûm.
Nev-teehhüldü gâlibâ merhum.
Zâğlar nevha-ger, hevâ mağmûm!
Bu da bir şi’r-i mübki-yi dîger!
Düşer ormanda zahm-nâk âhû
Bakışır zâr zâr beççeleri.
Mâteme hisse-dâr olup tîhû
Doldurur nâlesiyle zîr ü beri
Nevha eyler nağamla kebk-i deri
Yâd ederler mezâlim-i beşeri.
Bu da bir şi’r-i muhzin-i dîger!
Muhtazır nev-resîde bir şâir
Bin güzel söz bulup hayâlinde
Yazamaz, nutka da değil kâdir!
Ne hazindir anın bu hâlinde
O bakış çeşm-i zî-meâlinde!
O gülüş rû-yi infiâlinde!
Bu da bir şi’r-i fâni-yi dîgeri
Bora hengâmı bahr olup cûşân
Benzer emvâc o karlı küh-sâre
-Ki zelâzille dâimâ cünbân-
Yıkılıp doğrulur diğer bâre.
Ser-te-ser bir cesîm fevvâre
Ki saçar muttasıl güher-pâre!
Bu da bir şi’r-i ahsen-i dîger!
Nâ-gehân simsiyâh olur eflâk
Hayretinden düşer sükûna cihân.
Berklerle sehâbeler sad-çâk.
Girih-âvâz-ı ra’d ile lerzân!
Arkasından azîm bir tûfân!
Muztarib halk, nâle-ger sıbyân!
Bu da bir şi’r-i müdhiş-i dîger!
Arz eder her dakika levh-i şafak
Sarı, mor, pembe, bî-add renk!
Hande-ver mu’cizât-ı Rabb-ı falâk
Merg-zârı kılar bülend-âhenk!
Her bulut bir nümûne-yî Ertenk!
Bu temâşâ da başka bir ferhenk!
Bu da bir şi’r-i ulvî-yi dîger!
Recaizade M. Ekrem (Zemzeme III)
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.