Ufuk ve Hilâl

Ufuk ve Hilâl

Akşam bütün fürûğ-ı şükûhuyle bir cihân,

Bir âlem-i hayât ü ziyâ ufka toplanır;

                  Üstünde âsumân

Bir mâi tül yığıntısı hâlinde sallanır.

Nâzik bir ihtizâz-ı hevâ : Şimdi kâinât

Titrer, kalır dumanların altında müstetir;

Vâdî hayâl eder gibidir nevm içinde bir
                    Yek-rengi-yi hayât.

Leylin emer emer leb-i sâfında toplanan

Nûş-âbe-yi sükûnu leb-i teşne-yi türâb;

Bir kuş uzakta muhteriz, âvâre, dil-harâb
                     Bir kuş eder figân.

Â’mâk-ı târ-ı leyle birer kimsesiz çocuk

Vaz’-ı mükedderiyle bakar hep sitâreler;

                     Öksüz kalan ufuk

Süslense bir hilâl ile, mes’ûd olur… güler.

                                         Tevfik Fikret (Rubâb-ı Şikeste)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.