Tesâdüf

Tesâdüf

Niçin o çehreyi görmekle titredim birden,

O dîdelerde niçin gizli bir nigâh aradım?

Değil garâm-ı heves-perverâne mu’tâdım,

Niçin o gözlere dikkatle baktım öyle iken?..

Niçin? Niçin?.. Bu “niçin?” lerle şimdi pür helecân  

Dilimde titreşiyor en sitemli nâlişler;

Kabâhatim ona bakmaktı muhteriz, muğber.

Dudaklarında sönerken bir ibtisâm-ı nihân.

Bu yüz hayâlime – gittikçe – hiç yabancı değil;

Fakat, yazık, o vücûd-î hayâl-perverde             

Tesadüfüm ne hazîn oldu öyle bir yerde!

Sen ey sefâlet-i meş’ûme, ey şeb-î hâil,

Soğuk soğuk bakıyorsun; o nazra-yî şûmun

Nasıl sukûtuna kâil şu hüsn-i ma’sûmun?..

                           Tevfik Fikret (Rübâb-ı Şikeste)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.