Saatin bilmem kaçıdır şimdi ;
Parya’lar kadar Fransız bakıyorum geceye ,
Caddeler ,arabalar, bulvarlar sessiz ;
Rüzgar karanlığı dövmekte ,
Karanlık sarhoş, üstüme yıkılacak,
Üstüme yıkılacak dokunduğun her cisim ,
Baktığın her varlık ,
Düşünüyorum ; o halde yoksun ,
Descartes haksız ,
Zaman kekeme ;
Ellerimiz çağdışı,
Ve ,
Biliyorsun sana karşı güçlü bir zayıflığım var ,
Hem;
Seni seviyorum demenin latincesidir bakışlarım ;
Üçüncü sınıf ülkeler kadar çarpıktır kentleşmen bende,

Aslında adamın gözleri dardır ,
Kadının seyri kıyı ,
Ölçümler buhran ,
Hani kanaatkâr olacaktık …

Gece ve Ölçü yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Katli vacip bir aşk’tan kalmadır yüreğim ,
Cebimde çocukluk anılarım ;
Milenyuma üzgün giriyorlar,
Pencere buğusuyla yıkıyorum ellerinizi ,
Karanlığa bulaşıyor birkaç kirli göz ,
Heybeme sığdıramıyorum suratları ;
Sukünetsiz, çoğul ve anlamsız ,
Olasılıklar tutmuyor ,
Çürüyen bir şeyler var ,
Bazı aşklar ulaşılmamaya mahkumdur ,
Aşktan bağımsız bir durum bu ,
Hem ;
Şovenist bir söylemdir bu yüzyılda :
Seni seviyorum ,
Laçka, himayesiz ,
Gri ve yalnız ,
Tam da buraya bir veda
Bırakıyorum ,
Parmak izlerini de saçlarıma katarak ,
Gidiyorum …

BUĞU yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bir vedanın kıyısındayım ;
Gözlerime doldurmuştum oysaki seni ,
Yerel saatlerden muaf ,
Zamansız ve istikrarsız ,

Bir vedanın kıyısındayım ;
Akşamüstlerini kundaklıyor adın ,
Zifiri geceye çığlıktır izdüşümün ,
Mekansız ve tutarsız ,

Bir vedanın kıyısındayım ;
Özlersen sarıl, unutursan hatırla ,
Yorgunum ;
Üstelik ,
Kalp’sızım ..

Veda yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Güz yaprakları dokunuyor tenime ,
Dilimde tutmayan şarkıların mırıltıları ,
Bavullar dolusu hikayeler savuruyorum otogarlara ;
Hem ,
İnsanların suçu yok ;

Toplumsal tanı gerekli yalnızlığımıza…

Toplum ve İnsan yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bırak kalsın baba ;
Ellerin toprak kokulu,
Rüzgar yuva yapsın saç diplerine,
Güneş yanıkları talan ettikçe vücudunu ,
Endemik cümleler gömer,
Ekolojik yalnızlıklar eklerim kıtalara ,
Kıtalar kusar, ben susarım ,
Dilsiz acılar büyütür babam ,
Mevsimler takar kirpiklerine ,
Sessiz sonbaharlara gebedir ,
Boşverelim baba ,
Hem bu İsrail bitirecek çiftçileri ,
Ebabillerin de nesli tükeniyor,
Gidelim ;
Genetiği değiştirilmemiş ülkelere,
İnsan ekelim.
Nasırlı bekleyişler,
Kucaklar dolusu sen baba,
Kucaklar dolusu sen …

Babam’a yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

90’lardı ;

Bizim mahallemize gelmemişti henüz asfalt,

Kupon kesilirdi gazetelerden,

İsim beğenilirdi takvim yapraklarından,

Radyasyonsuz sabahlara uyanılırdı,

Daha ahlaklıydı duvar yazıları mesela:

”Kalbi kırılan bütün kadınların hesabını soracağız”

Şairler şiir yazar,

Spikerler yorum yapar,

Katiller Allah’ı düşünürdü,

90’lardı ;

Ve,

Parası yoktu insanların,

Olsun haysiyeti vardı,

Çinkolara yağardı isli yağmurlar,

Karbonmonoksitle ölürdü çocuklar,

Şimdi,

Ölmek sıradan ve şekilsiz,

Ölmenin bile tadı kalmadı ,

Her şey güzeldi,

Çay bozulmamış,

Sigara zamlanmamış,

Annem ölmemişti ,

90’lardı ,

ve

Parası yoktu insanların,

Olsun haysiyeti vardı …

Eski Bir Şiir yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Kurşundan oyuncaklar biriktiriyorum,
Saçlarım değiyor gaz bombalarına,
Avuç içlerime fosfor sinmiş, kokluyorum,
Modern bir dünyada ölüyorum,
Eğer suçluysa diktatörler,
Çocuklar ölebilirmiş,
Oysa annem öpecekti boynumdan,
Çiçeğim yok ama,
Pankartlar hediye edecektim ona,
Haber bültenleri, konsey raporları,
Bak diyecektim:
”no war” anne,
Annem gülecekti alaycı bir bakışla,
O gülecek ve kıtalar barışacaktı,
Siren sesleri bozarken hıçkırıklarımı,
Annem öldü, bir bahar akşamı,
Sivildi ve elleri nasırlı,
Fazla uzaklaşmış olamaz,
Olamaz diyorum çünkü,
Çocukları özler onları,
Kurşundan oyuncaklar biriktiriyorum,
Saçlarım değiyor gaz bombalarına,
Avuç içlerime fosfor sinmiş, kokluyorum,
Modern bir dünya da ölüyorum,
Eğer zalimse medeniyetler,
Anneler ölebilirmiş …

ORTADOĞU ve ÇOCUK yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

İnsanlar tanıyorum;
Münker Nekir’i bile inandırabilen,
Meczup sözcükler karşılamıyor adlarını
Varoluşsal kimliklerinden muaf,
Yürüyoruz topyekün boşluğa,
Koşar adım,
Mânâca susup, maddece konuşuyoruz,
Polis telsizleri:
“nerede kaldı insanlık” anonsları geçmekte ,
Yıldızları göremiyorum kirlerinizden,
Kalabalık yalnızlıklar var,
Yağmalanan iyiliklerde parmak izlerinizi arıyorum,
Çok yüzlü beşer saldırısı altındayız,
Hem,
Bilirsiniz insanlar;
Doğar ölür … büyür, yaşar.

YAŞAMAK yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Filistinli çocuklar çarpsın büyük Ortadoğu’ya ,
Siyonizm’i boğsun ceset dolu Ege,
Ey bu sahranın yetimleri,
Seccadeniz kadar temiz olabilseydi kainat,
Ve,
Mehtaplı gecelerinizi kurşunlar grileştirmeseydi,
Belki Aşdot limanında duyulurdu ezan-ı Muhammed’i ,
O zaman belki müptezel bir Yahudi’ye sarılabilirdim ,
Hahamlar gezi turları düzenlerdi ,
Ve inanırdım uluslararası kuruluşlara,
Ama;
Ramallah’ta anneler çocuklarına,
Allah için yaşayıp ölmeyi öğretirler ,
Acı ve gözyaşı kroniktir Gazze’de,
Düşler yırtık, namlular dolu ,
Ve henüz Musa ikna edememiştir İsrail’i ,
Kudüs’e girmemiştir Selahaddin,

Siz iyisi mi ölün ?

Ölüm şereftir size,
Ne de olsa yaşasın Hümanizm ,
Yaşasın insan hakları ,
Kapitalizm,liberalizm ,
…

Filistin’i Beklerken yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.