Doya doya hayaller kur diye

Beyaz güller, mor menekşeler

Yemyeşil çimler bırakıyorum ardımdan

Gülüşümü miras bırakıyorum sana

Seni güle güle güldürsün diye

Meyveli ağaçlar, mis kokulu baharlar

Mikrop kıran karlar bırakıyorum

Masmavi denizi miras bırakıyorum sana

İçine atma denize at rahatla diye

Uçan martılar, limansız gemiler.

Sahil kenarı huzuru bırakıyorum ardımdan

Anılarımı miras bırakıyorum sana

Hüzünlerime mutluluğu en çok sen verdin diye.

Yastığımı, yorganımı

Ben kokulu kazaklarımı bırakıyorum ardımdan.

Vasiyetimdir ki;

Kalbime dokunan mısralarımı sahipsiz bırakma

Hecelerim ürkek, cümlelerim biraz asi

Kelimelerim acizdir.

Ben sana dünyamı miras ediyorum

Sen benim vasiyetimi savurup atma.

İthaf yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Zifiri karanlık gecenin

Kalan tek yıldızı solsun ki

Sevdim.

Gün doğmadan

Güneş batmadan,

Kavgaları sevdaya dâhil sevdim.

Yağmura inat uçan kuş

Ayaza karşı açan kardelen

Bana karşı olan sen

Şahidim olsun ki

Yeniden,

Yeniden sevdim

Gün olsun devran dönmesin

Sevdanın çölünde ot yeşermesin

Hicrana güneş doğmasın ki

Sâyeni sâyende sevdim

Ferhat yüce dağlara rağmen

vazgeçmediyse davasından

Ben seni davam yaptım da

sevdim

Davam yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Beni eskiciye sorsunlar

Atılmış anıların altında

Satılmış duyguların parçalarında

Eski plakların tınılarında

Yıkık dökük hayallerimin arasında arasınlar.

Kitaplara sorsunlar

Yırtık pırtık sayfalarımın arasına baksınlar

Sessiz harflerin sesinde

Haykırışlarımın ünleminde

Kelimelerin çaresizliğinde varlığımı sorgulasınlar.

Yer yarılsın içine gireyim

Gök delinsin kuyusuna düşeyim

Öyle gizleneyim ki kirpiklerimin arasına

Beni bana sorsunlar.

Yalan yanlış düşlerimin arasında arasınlar

Parçalarcasına vurduğum yüreğimi yarsınlar.

Baksınlar, bakakalsınlar

Rüyalarıma karabasan olan

Sana sorsunlar

Senden göçüp gittiğimi

Enkaz yarattığın her zerremi

İki parmağımla selam verdiğimi

Gamzene bıraktığım buseyi

Görsünler
sövsünler.

Nara yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Nedir gözlerimdeki bilinmeyen nesne

Kelimelere sığmayan sen misin?

Tırnak uçlarıma işleyen adamla

Sen bir değilsin.

Saç diplerime kadar inen bir nefes

Tek kelimelik destan sen misin?

Mecnun’u aşkından utandıran insanla

Sen bir değilsin

Say ki yediklerimiz bir değildi

Say ki hiç çay içmedik

Say ki hiç konuşmadık gece yarıları

Say ki yalvarmadım hiç sana

Ve sen yine say ki

Hiç sevmedim seni

Üşüyorsa hala bedenim

Say ki hiç ısınmadı ellerim

Say ki yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bir yanık sesidir, birde sazı.
Gönüldür bağı, yol arkadaşı
Türküsüdür anlatan dünya telaşını.
Bir namedir tutturur Âşık Veysel’im

Söylenmeyendir dilinin söylediği.
Yazılandır, bilinmeyen ruh hali.
Görülmeyendir gözünün gördüğü.
Bir şarkıdır tutturur Âşık Veysel’im.

Uzun incedir gittiği yolu.
Çalar durur hiç yorulmaz kolu.
Yazar söyler gelmez sonu.
Bir yolcudur gider Âşık Veysel’im.

Âşık Veysel’im yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Sadece evden kovmuyorum seni,

Git!

Kalbimden uzaklara

Gözümün görmediği,

Ellerimin hissetmediği,

Yüzümün değmediği mekanlara.

Sancılı hasret zamanlarında

Karanlık gece ayazlığında

Belki bir ev

Belki bir kasaba

Belki bir şehir kadar uzaklara.

Git!

Değmesin rüzgarın saçlarıma

Uçmasın hayalim pencere kenarına

Görmesin gemim limanını

Değmesin kokun burnuma

Belki leylak kokulu bahçelerde gülüşün,

Mor sümbüllü hikayelerin,

Berrak  yalnızlığıma uğrar.

Ama şimdi git!

Yaktığın külleri üfleyerek

Islattığın hayalleri silerek

Yokluğumun sessizliğine  küfrederek

Evimden

Zihnimden

Hiç uğramadığın kalbimden

Git!

Çok uzaklara.

Tükeniş yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Kelimelerimle okşarım tenini

Sen uyu ben örterim üstüne sevdamı

Dertlerini dertsiz kılar, aşkımla kahırlarını yakarım

Sen uyu kalbim yastığın olmayı bekler kapında

Gözlerim ninni okur

Saçlarım masalın olur.

İki dudağımın arasından çıkan adınla yaşarım

Teninin sıcaklığıyla ayazlara karşı koşarım

Sen uyu nabzını yatağıma taşırım

Dört duvarımın en kıymetli çiçeği,

zemin katımın mis kokulu bahçesi,

denizlerin varlığından utandıran manzaram;

sen uyu ben örterim üstüne geceyi

yıldızları asarım saçlarına

kapıları dünyaya kapar dalarım kokuna

sen hele gönlünü bana yasla;

Varlığın varlığıma armağan,

işgale uğramış kalbim yaşam bulur.

Dakikalarım saniyelere düşman,

saatlerim sonsuz olur

Sevdam Uykuna Yorgan yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bir dağdan bahsetsin yahut sevgiliden

Bir bahsetsin hele imkânsız kavuşmaları

Poyrazları, nehirleri,

Bulut sevdalılarını.

Kavşakları, caddeleri belki viyadükleri.

Utanmaz kelimeleri sayıklasın gece yarıları

Şehirlerden bahsetsin alenen,

Bursa’dan İstanbul’dan,

Gelsin gitsin tarih parçaları,

Koca imparator,

Konstantinopolis…

Bizans, Hitit, Roma,

Sonrası Yeşil Bursa…

Ağlayan çocukların hüzünlerine,

Çikolata dağıtsın

Mutsuz anaların torunlarını bağışlasın

Babalara bir parça çörek ısmarlasın,

Şöyle en tazesinden

Bir satır düşsün tarihe şimdi de,

Bugün barış günü desin

Bugün merhametlik günü,

Saygı günü, sevgi günü.

Bugün insanlık günü ilan etsin.

Bir tufan ki bombaların suyu kurusun

Kuşlar boyasın gökyüzünü,

Mermiler değil.

Yerden göğe uzanan kardelen olsun,

Meşe olsun, papatya olsun,

Mayınlar değil.

Bir barış türküsü söylensin Anadolu’dan,

Ağıtlar değil.

İnsanlar mutluluktan ağlasın,

Ayrılıktan değil.

Yeniden olsun gökyüzü

Yeni baştan, en baştan

Sevgi konsun önce masaya sonra saygı

Ve insanlık sadakaları.

Bir satır daha düşsün tarihe,

Bugün Üç Eylül Cumartesi

Başlıyoruz.

Üç Eylül Cumartesi yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Sana dokunmayan yılan nasıl yaşasın
teninden bi’ haber
yıldızlar serpilmiş üstüne başına
nasıl âmâ olmaz bakan gözler.
Kalbine cemre düşmez mi hiç
eteğim güz her mevsim
Nasıl bakmalıyım ki sana
sen söyle iki gözüm
belki birkaç lakırdı işe yarar
çıkagelir ağzından nağmeler
bekliyor dokunsal hücrelerim
sensizliği beş geçe

ben oruç tuttum sevdana
ezan bir türlü duyulmuyor bu semtte
gülüşünle bozacağım niyetimi
sevdan kabul etsin

Sevdan Kabul Etsin yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Çaresi beş para etmezmiş

Hücreler yavaş yavaş da ölürmüş

Eyvallah

Adının telaffuzu en çok ona yaraşırmış

Söylenmeyen  söz Azrail’in olurmuş

Yemen içmen boğazına dururmuş

Eyvallah

Sevdiğin bir göz görmek istemezmiş

Gün sabaha kadar aymaz imiş

Yatağa yatmak nasip olmazmış

Eyvallah

Söylenen kelimeler anca mana alırmış

En büyük ukdeler yardan yana kalırmış

Yârin saç  teli sana  sıraat olurmuş

Eyvallah

Eyvallah gözünün rengine şiirler yazdığım

Eyvallah kalbime bile sığdıramadığım

Eyvallah sözünün özünü yastığımda sakladığım

Eyvallah

EYVALLAH… yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.