Hüzün Tutsağı
Ben bilirim gönlümü, ben Aklımdan sıyrılıp bir gece vakti Ne
Ben bilirim gönlümü, ben Aklımdan sıyrılıp bir gece vakti Ne
Ve sen gittin… Gökyüzünde hüzün Bu dileksiz ümitler kimin? Şehlâ
Bölüm II. Seni düş Ben kalmaz geriye Bir silsile hüzün
akşamlaşmadan gün.. daha vakit benken.. yarım gündüzlü uzak baharlarlı umutları
O SES ötün kuşlar, esin rüzgârlar esin, Aksi bende “baba!”
© 2016 Edebice Dergisi.Tüm hakları saklıdır. Web Yazılımcısı:Emre Ece