Her On Kasım daha da büyüyen bir özlemle…
Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü
İzliyordu umut dolu gözlerle
İçerimde yeşerdi güller
Ve doğdu özüne güneş
Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü
Özlüyordu sözlerinde.
…
Vakit ağlamayı çok geçmiş
Geri de kalan hiç’miş…
Acının tazeliğinde
Yakınında ölümün
Ölüm var ki, ancak;
Bu kadar olabilir ölümsüz
Bir çocuk gördüm izlerinde
Yaşıyordu Atatürk’ü.
…
Bir çocuk gördüm
Göverdi ümitlerim
Uygarlığın savaşında
Elinde bilgiden kılıç
Hep taze ülküsü
Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü
Taşıyordu yüreğinde.
…
İzler taşır geçmişten
Geleceğe dair izler
Yine de mutlu yarınlar
Hayır, bu yas değil ki…
Daha da sarılmalı
Bıraktığı emanete
Diyordu, çocuk bakışlarında.
…
Bir çocuk gördüm Atatürk’ü
Hep mutlu…
Sarı saçlı, deniz gözlü
Yurdum kadar temiz
Yiğit özlü, adı; Mustafa Kemâl!
Gözlerinde sonsuz okyanuslar
Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü
Görmek değildi benimkisi;
Özlemek…
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.