Bir Şehir Kadar Büyüktür Özlem…

Bir şehir kadar büyüktür özlem;

Yanık bir türkü gibi dolar ciğerlerine…

Uçsuz bucaksız yaylaların türküsü..biraz sevginin biraz hüznün acımtrak parlak yanık sesi…

Bir şehir kadar büyüktür özlem;

Bir şehir kadar yalnız,

kuru kalabalıklarında…

Onlarca insanın gölgesi mi kendisi,

kendisi mi gölgesi?

belli etmez içinden geçer gider..bir uğultunun rahatsız edici endişesi gibi…

Bir şehir kadar büyüktür özlem;

Otobüs duraklarında bekler…

Bir duraktan ötekine yığılır yığılır da gider…

Miladını doldurmuş..matemler tutan

evlerin eşiğindedir özlem…

Ahşabı karalı, kara yazmalı çatısı..hep o eşiği geçirdiği kavuşmaları bekler…

Issız sokakların kuytu yalnızlıklarında…

Çocukların babalarının dönüşünü hayal ettiği köşe başlarında…

Bir şehir kadar büyüktür özlem;

Bir şehir kadar acımaz bazen..

ve ekmek kavgasında…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.