Hakîkat-ı Sevda

Hakîkat-ı Sevda

Bir şübhe-i hissiyye ile dalgalanır dil;

Bir heykel-i gül-rû dikilir kalb üzerinde;

İnsan, bütün ahzân ü meserrâta muâdil,

Bir tatlı dönüş hiss eder âvâre serinde.

Her cevf-i hayâtı, sevilen şeyden ibâret

Bir lem’a-yı nev şa’şaasıyle eder ihfâ;

Bir berk arasından ederek ömrü temâşâ

Bir müddet için göz kamaşır… işte muhabbet!

Pek boştur o his, lâkin o boşlukla dolar dil;

Âfâk-ı hayâtiyyedeki cevfi o örter;

Herkes hep o boşlukta arar bir tutacak yer

Pîrâmen-i ömründeki girdâbâ mukaabil.

Sevdâya mukaabil duyulur rûhta her gâh,

Bir def’i pey-â-pey ile bir cezb-i pey-â-pey;

Bir istiyor insân onu, bir istemiyor., âh,

Sevmek bile doğmak gibi, ölmek gibi bir şey!

                                  Cenap Şahabettin

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.