Gazel

Gazel

Anılsın yâr ile bir yerde mey nûş ettiğim demler.

Hem ânı hem beni ser-mest-i bî-hûş ettiğim demler.

Ne gündü pâyına hasretle rû-mâl olduğum günler!

Ne demdi cism-i nâzânı der-âgûş ettiğim demler!

Ne demdi istimâ’-i güft-ü-gû-yi nâz içün olsun,

Dil-i nâlendeyi bir lâhza hâmûş ettiğim demler!

Nasıl çıldırmadım hayretteyim hâlâ sevincimden,

Lisânından “Seni sevdim” sözün gûş ettiğim demler!

Ne şebdi dağıtıp ruhsârına zülfün hicâbından

Bulutlu rû-yi meh-tâbı siyeh-pûş ettiğim demler!

Olunsun mu ferâmuş ağzını öptükçe neş’emden

Hayât ü kâinâtı hep ferâmûş ettiğim demler?

Ne hoş demlerdi yâ Rab söyledip hânende-yi bezmi

Dil-i nâlendeyi bir lâhza hâmûş ettiğim demler!

Çıkar mı hâtırımdan Ekrem esnâ-yi firâkında,

Dü çeşmim girye-yi hasretle pür-cûş ettiğim demler?

                                          Recaizade M. Ekrem (Zemzeme I)

Tefekkür

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.