Telâkiler

        Telâkiler

              1

Bir âb kenârında idim yâr ile tenhâ,

Meh-tâb görünmekte, şafak olmada peydâ;

Karşımda idi sevdiğimin ol gece gûyâ

Hem kendisi, hem sûreti, hem fikr ü hayâli.

Ben olmadım ammâ yine dil-sîr-i visali!

                  2

Bir mertebe hâli ki hep etrâf ü havâlî,

Sandım o periden bile ol mevki-i hâli.

Hem sûreti, hem kendisi, hem fikr ü hayâli

Zâil gibi geldi bana bir sâniye hattâ.

Dil-sîr-i visâli yine ben olmadım ammâ!

                 3

Baktım ki vedâ’ etmeye kalkıştı benimle;

Aklım bunu almazdı, gönül olmadı kâil.

Hem kendisi, hem sûreti, hem fikr ü hayâli

Geçmekte o dem sâye-yi hur-şîde mümâsil;

Envâr-ı cemâli ise kalmıştı benimle!

                  4

Bil’âhire kayboldu çemen-zârın içinde!

Ciddî olarak gitti, görünmez idi asla:

Yattım tek ü tenhâ çekilip gaarın içinde.

Hâlî beni işgaalden olmaz idi hâlâ

Hem kendisi, hem sûreti, hem fikr ü hayâli!

                    5

Bir resm yapıp kılmak için fikrimi tebdîl.

Bir şi’r yazıp çıktım edince onu tekmîl

Bir mevkie gittim, birine eyledim i’tâ.

Hem kendisi, hem sûreti, hem fikr ü hayâli

Cânân idi baktım oluyor anda hüveydâ!

                  6

Gittikçe bana hoş geliyor hüsn ü cemâli,

Hem kendisi, hem sûreti, hem fikr ü hayâli;

Gönlüm onu vaktinde demek az beğenirmiş.

Pir olduğu nisbette aceb tazelenirmiş

İnsanda olan hâclse-yî aşk İle sevdâ!

                                    Abdülhak Hamid Tarhan (Poti, Ekim 1881)

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.