Kış Mehtâbı

Kış Mehtâbı

Gece, hâif ve pür sükûn her yer;

Uzakta işte kamer

Kesîf sislerin altında kimsesiz, câmid

Bakıyor.

Nücûm,

O münkesir, o yetîmâne gamzeler, mahmûm

Titreşiyor…

Semâ, deniz, âfaak

Bütün bu leyle-i sermâda sanki hep donmuş,

Hep bî-rûh;

Uzakta gölgelerin zîr-i camidinde hamûş

Beş on dıraht-ı kadîd

Mecrûh,

Giryân

Bir tıfl-ı yetîm

Gibi ağlar, ağlar.

Uzakta vaz-ı mehabetle ser-te-ser dağlar,

– Beyâz Olimpos’lar-

Okur bu Ieyl-i siyeh-fâma bir kitâb-ı esâtîr…

Gece, hâif ve pür sükûn her yer;

Uzakta işte kamer

Bu leyl-i bî-kesin âguuş-ı bî-mecâlinden

 Alîl ü bî-vâye

Semâya, âfaaka

Ağlar… ağlar!..

             Ali Canip Yöntem

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.