İsmini bilmezdim, fakat tanırdım:
Ne yosma bir çiçek takışı vardı!
Kızıl saçlarını ateş sanırdım:
Güneş nûru gibi yakışı vardı.
Öyledir gün şafak söktüğü zaman,
– Göllere gölgeler çöktüğü zaman! –
Saçını çözüp de döktüğü zaman.
Dalga dalga düşüp akışı vardı.
Hüsnünde bir edâ var ki âsîydi.
Beni harâb eden o edâsıydi;
Sevdâlı gönlümün âşinâsıydi,
Yüzüme ‘bir şirin bakışı vardı.
Rıza Tevfik Bölükbaşı
1897 (Serâb-ı ömrüm)
Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.
Henüz yorum yok.
Bu yazıya yorum yapabilirsiniz.