Her gün seni arıyorum

Niçin benden uzaktasın?

Dağa, taşa soruyorum:

Niçin benden uzaktasın?

Yanık bir bülbül ötüyor,

Sesini hatırlatıyor;

Yüzün gözümde tütüyor,

Niçin benden uzaktasın?

Çimenler sararıp yanmış

Çiçekler yere kapanmış,

Yeryüzü çöllere dönmüş

Niçin benden uzaktasın?

Şu köşede otururdun,

Şurda yakta dururdun,

Şurda salınır yürürdün;

Niçin benden uzaktasın?

Yüzüm gülmeğe üşenir,

Gözümden yaşlar boşanır,

Sen yokken nasıl yaşlanır?

Niçin benden uzaktasın?

             11 Mayıs 1932, Konya

Sabahattin Ali

Uzakta yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Geçmedi yâre sözümüz,
Yollarda kaldı gözümüz,
Yere sürüldü yüzümüz,
Böyleymiş karayazımız.

Çiçekler açılmaz oldu,
Pınarlar içilmez oldu,
Yâr bize gülmez oldu,
Böyleymiş kara yazımız.

Bu bahtımızın işidir;
Bu her işlerin başıdır;
Yâr başkasının eşidir,
Böyleymiş kara yazımız.

Yalnız ona yâr demiştik,
Onda bir şey var demiştik,
O bizi anlar demiştik,
Böyleymiş kara yazımız.

Hey gönül gene bu gece
Kederin geceden yüce;
Gel susalım beraberce:
Böyleymiş kara yazımız.

                   Eylül 1931, Aydın

Sabahattin Ali

Kara Yazı yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Yâr, senden uzak ellerde

Kaldım ağlayı ağlayı;

Bitip tükenmez yollarda

Öldüm ağlayı ağlayı.

Bilmem sihir mi büyü mü?

Çözülmez aşkın düğümü;

Ben sende istediğimi

Buldum ağlayı ağlayı.

Güzel gördüm yığın yığın,

Bel ince, gözleri baygın…

Hepsinden güzel olduğun

Bildim ağlayı ağlayı…

Gel gaflet etme beni bul,

Kuş gibi sineme sokul.

Bak, ben senin kapına kul

Oldum ağlayı ağlayı.

Yâr, neden gözlerin süzgün?

Sakın sende mi üzüldün?

Ben senden ayrıldığım gün

Güldüm ağlayı ağlayı.

1932

Sabahattin Ali

Ağlayı Ağlayı yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Gönlümü avutamadım,

Seni söküp atamadım.

Ben bahtımı tutamadım,

Yâr, seni unutamadım.

Bahtım lütfuna ermişim.

Gönlümü sana vermişim.

Meğer ne çok sevmişim,

Yâr, seni unutamadım.

Gönül bir acayip deli,

Yârin azâdolmaz kulu.

Bilemedim neylemeli?

Yâr, seni unutamadım.

Kalksam gönlümü azâda

Eski günler gelir yâda;

Bu nisyan dolu dünyada

Yâr, seni unutamadım.

Kendimi aldırdım gama,

Yerleştin kaldın kafama;

Unutmak istedim ama

Yâr, seni unutamadım.

              Atsız Mecmua (17) 25 Eylül 1932

Sabahattin Ali

Unutamadım yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Hey bir zaman bakıp bakıp
Seyrine doyamadığım!
Şimdi gurbette bırakıp
Sesini duyamadığım!

Evde kapanıp kaldın mı?
Seyrana çıkıp güldün mü?
Başkalarının oldun mu?
“Benimsin!” diyemediğim!

Akıtıp gözüm yaşını
Hatırlarım gülüşünü;
Kıvırcık saçlı başını
Göğsüme koyamadığım!

Dik yamaçların selisin,
Sen benden daha delisin,
Şimdi kimlerin kulusun?
Başını eğemediğim!

Nasıl vurgunum bilirdin,
Niçin benden yüz çevirdin?
Kimlerin koynuna girdin?
Öpmeğe kıyamadığım!

4 Eylül 1932, Konya

Sabahattin Ali

Kıyamadığım yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Eller araya girdiler,

Türlü fesatlar kurdular,

Sevdamızı çok gördüler

Seni benden ayırdılar.

Eridim, tükendim gamda;

İnsaf yok benî alemde

En fazla sevdiğim demde

Seni benden ayırdılar.

Gezilmez diyarlar gezdim

Yazılmaz koşmalar yazdım;

Ben sensiz yaşıyamazdım,

Seni benden ayırdılar.

Şaşırdım aşka düştükçe,

Yere vuruldum coştukça;

Doğrulup sana koştukça

Seni benden ayırdılar.

Kurbanı oldum bir hiçin,

Görmem yüzünü sevincin…

Niçin güzel yârim, niçin

Seni benden ayırdılar?

12 Ağustos 1932, İstanbul

Sabahattin Ali

Ayırdılar yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Dağlar dik, çeşmeler kuru
Yârimin benzi çok sarı
Ölüm var, dönülmez geri
Yürü yağız atım yürü…

Dağlar geçilmiyor kardan
Aman yok candarmalardan.
Ayrılamadım bu yârdan;
Yürü yağız atım yürü…

Yârim bu gece yoruldu,
Kaçırdığıma darıldı;
Bak daha sıkı sarıldı;
Yürü yağız atım yürü…

Nasıl titriyor korkudan;
Kaldırdım onu uykudan;
Sesler geliyor doğudan;
Yürü yağız atım yürü…

Peşime düştü takipler,
Boynumu bekliyor ipler;
Zeybekler seni ayıplar;
Yürü yağız atım yürü…

16 Ağustos 1932, İstanbul

Sabahattin Ali

Kızkaçıran yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Bir servi dedi ki bana:

“Rahat benim altımdadır.

Başını vurma dört yana,

Rahat benim altımdadır.

Çok koşup çok yorulmuşsun,

Yollarda yalnız kalmışsın.

Güvenip bana gelmişsin,

Rahat benim altımdadır.

Sana kökümde yer versem

Gölgemi üstüne gersem…

Hey rahat isteyen sersem!

Rahat benim altımdadır.

Serin serin uzanırsın,

Çiçeklerle bezenirsin.

Yat burada, kazanırsın,

Rahat benim altımdadır.

Yârin de gezer dolaşır,

Bir gün buraya ulaşır;

Hasretler burda buluşur.

Rahat benim akımdadır.”

27 Mart 1933, Konya Hapishanesi

Sabahattin Ali

Servi yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.

Anlıyamam kederimi,
Bir ateş yakar derimi,
İçim dar bulur yerimi,
Gönlüm dağlarda bunalır.

Ne kış, ne yazı isterim,
Ne bir dost yüzü isterim,
Hafif bir sızı isterim,
Ağrılar, sancılar gelir.

Yanıma düşer kollarım,
Görünmez olur yollarım,
En sevgili emellerim
Önüme ölü serilir…

Ne bir dost ne bir sevgili,
Dünyadan uzak bir deli…
Beni sarar melânkoli:
Kafamın içersi ölür.

Aralık 1932, Konya

Sabahattin Ali

Melânkoli yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Mayıs, ayların gülüdür,
taze bir çiçek dalıdır,
İçerim ateş doludur;
Mayıs‘ta gönlüm delidir.

Yeşil dağlara göçülür,
Kızıl şaraplar içilir;
Yârim dökülüp saçılır,
Mayıs‘ta gönlüm delidir.

Göklere karşı yatılır,
Dertlerimiz unutulur;
Eski sevgiler atılır;
Mayıs‘ta gönlüm delidir.

Uzakta kuşlar seslenir;
Gönlüm genişler beslenir;
Yaşamağa heveslenir,
Mayıs‘ta gönlüm delidir.

Yumuşak rüzgârlar eser;
Çimenlerde yârim gezer,
Yanılır, bana gülümser;
Mayıs‘ta gönlüm delidir.

Mayıs 1932, Konya

Atsız Mecmua (13) 15 Mayıs 1932

Mayıs yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.