Selâ verildiğine göre

Camiikebir minaresinde,

Günlerden Cuma olmadığı halde

Muhakkak ölü var mahallede

İşte!

Olup olacağımız bu cenaze

Geçiyor caddeden vakur ve sâde,

Dalgalar misali omuzlar üzerinde.

          Cahit Sıtkı Tarancı

Âkıbet yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Uykumu kaçırdığına

Değirmene akan su!

Sesin öyle güzel ki,

Duymak isterdim

Öldükten sonra bile.

      Cahit Sıtkı Tarancı

Su Sesi yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Baharda kabrime menekşe getirenim de.”
Fakat bütün bunlar olmasa da olur,
Yine tasa etmem,
Yine kırılmam kimseye.
Ben aşk adamıyım,
Sevmeğe geldim insanları,
Gönlümle, elimle, kafamla sevmeğe;
Hesapsız, karşılıksız,
Ayrılık gayrılık gözetmeden,
Gün gelip gidersem şayet,
Öyle severekten gideceğim ki,
Karanlık kıyılardan bile olsa,
Candan selâmlarım
Civarımdan geçecek gemileri;
Güneşli gemileri;
Şarkılı gemileri;
İçlerinde kendim varmışım gibi!
            Cahit Sıtkı Tarancı

Ben Aşk Adamıyım yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Dün güzel bir kadın geçti

Kabrimin yakınından.

Doya doya seyrettim

Gün hâzinesi bacaklarını,

Gecemi altüst eden.

Söylesem inanmazsınız,

Kalkıp verecek oldum

Düşürünce mendilini;

Öldüğümü unutmuşum.

        Cahit Sıtkı Tarancı (Otuz Beş Yaş)

Dalgın Ölü yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Paydos bundan böyle çılgınlıklara!

Sert konuşmaya başladı aynalar,

Yetişir koştum aşkın peşi sıra;

Bitirdi beni bu içki, bu kumar.

Ne saklayayım gaflet ettiğimi,

Elimle batırmışım gençliğimi;

Binip gideceğim en güzel gemi!

Aldığını geri vermez dalgalar.

Meyhaneler, sabahçı kahveleri,

Cümle eş dost, şair, ressam, serseri,

Artık cümbüşte yoksam geceleri

Sanmayın tarafımdan hıyanet var.

Yaş ilerliyor… Artık geçti bizden;

Kişi ev bark edinmeli vakitken.

Gün gelince biz değil miyiz ölen?

Cenazemiz yerde kalmasın dostlar!

                  Cahit Sıtkı Tarancı (Otuz Beş Yaş)

Paydos yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Neden böyle düşman görünürsünüz;

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Zamanla nasıl değişiyor insan!

Hangi resmime baksam ben değilim:

Nerde o günler, o şevk, o heyecan?

Bu güler yüzlü adam ben değilim

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

Hatırası bile yabancı gelir.

Hayata beraber başladığımız

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

Her doğan günün bir dert olduğunu,

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

Her yıl biraz daha benimsediğim.

Ne dönüp duruyor havada kuşlar?

Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim?

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

N’eylersin ölüm herkesin başında.

Uyudun uyanamadın olacak

Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında?

Bir namazlık saltanatın olacak.

Taht misali o musalla taşında.

      Cahit Sıtkı Tarancı  (Otuz Beş Yaş)

Otuz Beş Yaş yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim

Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim

Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

Olursa bir şikayet ölümden olsun.

      Cahit Sıtkı Tarancı  (Otuz Beş Yaş)

Memleket İsterim yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Mademki vakit akşam,

Madem ne evim barkım,

Ne de bir tek âşinam,

Açılsın gizli sofram,

Gelsin kadehte rakım,

Dostum, neşem ve şarkım!

Mademki vakit akşam!

                Cahit Sıtkı Tarancı   (Otuz Beş Yaş)

Madem Ki Vakit Akşam yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Değil kardeşim, dal yeşil değil, gök mavi değil,

Bilsen! Ben hangi âlemdeyim, sen hangi âlemde?

Aklından geçer mi dersin, aklımdan geçen şeyler

Sanmam, yıldız ve rüzgâr payımız müsavi değil.

Sen kendi gecende gidersin, ben kendi gecemde;

Vazgeç kardeşim, ayrıdır bindiğimiz gemiler!

                 Cahit Sıtkı Tarancı

İmkânsız Dostluk yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Ey sâkin suları karıştıran el,

Balıklara huzur vermeyen dalgıç,

Ey zenginle fakir, çirkinle güzel

Arasında keskin parlayan kılıç.

Gündüz, ey sızlayan kalb, ağrıyan diş,

Ey yaşamaktaki tükenmez tasa,

Git sor niçin sana düşman kesilmiş,

Geceden geceye uçan yarasa.

       Cahit Sıtkı Tarancı (Otuz Beş Yaş)

Gündüz yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.