ATEŞİN DÜŞTÜĞÜ YER

I

Ben kendi mahşerimde vurdum gözlerimin yaralı atını. Uzak yolculuklar düşledim bir şiirin terkisinde. Geceden geceye savruldum. Sen içimdeki kırık testide hiç kalmayan suydun. Dünyanın sınırları bildim gözlerinin sınırlarını. Ömrümü ateşlerden geçirdim su diye diye. Heybemde taşıdım hep erguvan kokulu ayı.

            Arif Berberoğlu

          (Vurulmuş Kuşlar Müzesi)

ATEŞİN DÜŞTÜĞÜ YER yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Proudhon

Kırık bir beşiktir anadolu tarihin evinde

bazen isyanların dereler dolusu kanın

bazen rüzgârların denizlerin salladığı…

menekşeler bürünürken renkten renge

sular renkten renge

kişnedi ayışığında sabaha yakın

magmanın ateşten atları

Gözlerin korkunun şivesiyle konuşuyor

sözcükler diline diken:

yutkunarak bakıyorsun

dualar ve kahramanlık türküleriyle

altın tepsiye abanıp

kızarmış yağlı bir ördeği yer gibi

ülkeni yiyenlere,

acıya kilitlenen o yüz

şimdi karanlık çukurların üzerinde

pas kokulu çiçekler açan bir viran bahçe

ihanetler büyüttük körelmiş yüreklerde

kendimize yenildik

boynumuz kıldan ince

sessizlik dinimiz oldu

su idik tükendik ateşte

Çığlığı düşüyor

soluksuz bekleşen kuşların geceye

imgeler toz duman, kim okur artık bu şiiri

toprak hecelerken çocukların künyelerini

uykunun şekerli derinliğinde,

işte kırılan hayat

bırakma elimi anne!

     Arif Berberoğlu

(Vurulmuş Kuşlar Müzesi)

İHANET yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

1

Oğlum güneşin uzaklığım ölçüyor

yeşil başaktaki sütlü buğdaya

kutsanırken çölde başlayan körlük

yakılan kitapların zehirli aydınlığında

ömrüm göçmen kuşlara tenha bir göl

ömrüm inanmakla geçecek çocuklara

2

Demir atılacak bir limandır

her kozmik kum tanesi, her su zerresi

işte gidiyor düşlerin yüklendiği gemi

gökyüzünün ıssız denizlerinde

bırakarak baş başa bizi

pas ve at leşi kokan bir tarihle

3

Şafak sökmüyorsa usumun uzak ufkunda

 tohum başkaldıramıyorsa

kutsal küller ve rahleler altında

taşlaşan toprağa

ve ak sakallı darwin

kuramıyorsa hamağını beynimin çınarına

yarın

söner yürekteki güneşi torunlarımın

efendilerin kul pazarlarında

4

Kıyımlar ve kıyamlar çağıydı bu

hüzünle başladı hüzünle bitti işte

tek bir kitapla yaşadık yüzyılları

ölümün rengiydi hükmeden ömrümüze

ve aşk, hep öyle kaldı

şairler için bir malzeme sadece

5

Yeryüzü aydınlanabilir miydi

görmeseydi gözler

o gizemli parıltıyı

senin gözlerinde,

ya hangi şiir yazılabilirdi

fark etmeseydi yürek

duvarında biten çiçeği

6

Venüs: ateşi donmuş bir meşale

titriyor uçurumların üzerinde,

heybesinde kuş diliyle yazılı kitaplar

deniz öğretmen gidiyor

ulumalarla büyüyen sessizlikte

masmavi bir dalga olup

çarparak geceye

açılmak istiyor buz altındaki kardelen

karanlıkta parlayan ayak izlerinde

İlk harf ilk sözcük

bir yağmur damlası inceliğiyle

düşünce dilimin çölüne

inandım:

hep öğrenci kalacağım

seni sevmeler ülkesinde

 Arif Berberoğlu

       (Vurulmuş Kuşlar Müzesi)

MAVİ DÜŞ yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Tohum eritti karlan sıcak soluğuyla

tüttü toprağın ağzında güneşin yeşil kanı

şimdi dudak dudağa özlemin kapısında

gelincikle başak

değirmenci gül sürdü sakalına

bakarak dağın yaralarından akan suya

ay gülümsedi parladı orak

        Arif Berbeoğlu

(Vurulmuş Kuşlar Müzesi)

HASAT yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

Dağ güllerine değmiş bir rüzgar
alır getirir üstümüze
bir şiirden doğan güneşi,
biliriz nedir bizi çağıran
o uzak, o tenha gözlerde:
aşk, barutu ıslatan
yağmurdur siperlerde

Suda kendine bakıyor ince bir çalıkuşu
su boyun eğmiş nehrin denize gidişine
ve tıp tıp atıyor yağmurun zümrüt yüreği
uzanırken dişisi için bir kadife çiçeğine
uçurumun ağzındaki adamın eli

Ömrünce gezdiremezsin içinde
dilsiz bir köle gibi yüreğini
gün gelir seni dinlemez
o bir çocuk, o bir asi
takar seni peşine sürükler
direnemezsin, ve anlarsın ki
herkesin yüreği kadardır aşktaki yeri

        Arif Berberoğlu

Aşk İçin Balad yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.