Ayasofya!

Kürşad’ın kırk çerisi,

İbrahim’in baltası,

Bilal-i Habeşi’nin nidası,

Peygamberin müjdesi,

Sultan Alparslan’ın göz kırpışı,

Fatih’in müjdeye nail oluşu,

Türk’ün gururu,

Madde’nin manaya diz çöküşü!

Ve nihayet gerçek sahibine gülüşü!

Ayasofya!

Asil milletin, aciz mabedi!

Müslüman-Türk’ün acziyeti!

Ezan bekleyen minare!

İmam bekleyen minber!

Mümin bekleyen şadırvan!

Rüzgar bekleyen bayrak!

İkinci fethini bekleyen İSTANBUL!

Ayasofya!

Şecaat!

Ayasofya!

Feraset!

Ayasofya!

Keramet!

Ayasofya!

Sükûnet!

Ayasofya!

Sabır!

Ayasofya!

Fatih’in bedduası!….

Ayasofya!

Bekle bizi! Tespihinin tanelerine bir bir ekle bizi!

Ayasofya!

Bir gün gelecek, bir gün kalacak,

Ve dünya  fethine şahit olacak!

Güneş o gün insanlık için bir daha doğacak!

Ah Ayasofya!

Derdimizin dermanı!

Gönlümüzün sultanı!

Canımızın cananı!

Müslüman Türk’ün  gözbebeği!

Ayasofya!

Bozkurtların Dirilişi!

Asil bir milletin yeniden silkinişi!

Ayasofya!

Hasret, vuslat, hak!

Hasta adam, doğrul ve kalk!

Bu değildir, boş bir vaat!

Ayasofya!

Hakikat, hakikat,hakikat!..

Erhan ÖZÇAKIR

Ayasofya yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.