HABERCİ

17.07.2018

Haberci gün,

Haberci dere,

Uğul uğul akan su haberci…

Gökte binlerce yıldız,

Kim öldü acep,

Şu inatla bakan gözüme,

Hangi ölünün ışığı?

Haberci çiçek,

Yorgun argın yaşayanlara,

Bir demet sun…

Sevilmek nedir hiç tatmamışım,

Sevmek nedir bilmemişim…

İlla bir akşamüstü,

Amansız yağmur,

Kör kurşun,

Delibozuk yüreğim;

Hiç sevmemişim, desem inanma!

Sol yanım tüm bedenimden ağırdır,

Sol yanımda iki vurgun, desem inan…

Ben sana onlarca name yazmışım,

Cevaplı cevapsız;

Cevapsız bırakma…

Ben sana binlerce cümle kurmuşum,

İçimden dışımdan;

Habersiz bırakma…

Ben sana yüzlerce oda ayırmışım,

Kalbimde evimde;

Davetsiz bırakma…

Uzun uzun düşündüm,

Bir bir dokudum,

Sayfa sayfa okudum,

Bir yanlışım varsa affet;

Bir doğrum varsa onun hatırına sev beni…

“Kalbimin kılıfına sakladım seni…”

Seda Nur Kurt

Haberci yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

GÖKKUŞAĞI

20.08.2013

Anka kuşu uçmayı unutalı gözüm dağları seçmiyor.

“Yunus’un dalgalarında boğ beni.” demiş miydim?

Yoksa içimden mi söyledim?

Kendi kendimi ihbar etmişim.

-fazlasıyla zararsızım-

Sana kötülük yapmak isterken bile

iyiliğini düşledim…

Ellerim beddua için açılmış da olsa

sana hep dua ettim…

Mor menekşeler sümbülleri kıskanmaz.

Bülbül, güle âşık değildir.

Ve yıldızlar kayarken ettiğimiz hiçbir dua

kabul edilmeyecektir.

Yine de her yıldız kaymasında seni istedim;

Gökkuşağının altından her geçtiğimde,

Her gece uyumadan önce,

Ellerimi açıp kıbleye her döndüğümde,

Yalnız seni istedim…

Sonunda kabul etmek zorunda kaldım ki:

Bir şeyi bu kadar çok istiyorsan ve olmuyorsa,

Olmaması gerektiği içindir.

Uzun bir yolculuğa çıktım.

Hatırlamamak için hiç tanımamış olmayı,

Unutmak için hiç sevmemiş olmayı diledim.

Gittiğim her şehre hayalini de sürüklemişim.

Geçtiğim her sokakta suretini görünce fark ettim.

Özlemişim…

Özlemeye bile hakkın olmayan birini özlüyorsan,

Bilmelisin ki canın hep acımaya mahkûmdur.

Bir gün bile kuru gözle gezmedim.

Yüreğime taktığım prangalarla mutluydum.

Umut da beslemiyordum.

Kaybettiğimi kabul etmiştim.

“Her şeyde bir hayır vardır.” deyip çekip gitmiştim.

Mutluluğum hangi şehrin sokağına saklanmıştı ki

bulamıyordum…

Gözlerimdeki kederi görecek,

Görüp de milli meselesi yapacak,

Kimse yok muydu?

Her genç kızın beyaz atlı bir prensi varken,

Benim niçin minik bir kurbağam bile yoktu!

Uçan halımda kurduğum bütün hayaller,

Gerçekler diyarına uçtu.

Posta güvercinimden şikâyetçi değilim.

Hep yanlış yerlere kanat çırptığını bilmiyordu.

Belki de beni bir o seviyordu…

SEDA NUR KURT

GÖKKUŞAĞI yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

LOBOTOMİ

17.07.2017

Bir adı var bunun;

Lobotomi…

Hiçbir şey hissetmiyorum.

Hayatımın öznesi sürülmüş,

Yüklemi eylemden yoksun…

İş, oluş, kılış bildirmiyorum artık.

Hareketlerim donuk…

Uzun bir tatile çıksam,

Bir çadır,

bir dost -kedi olmasa-

Yalnızlığıma tahammül edebildiğim kadar yaşasam…

Umudum elverdiği kadar…

Bir akşamüstü kimseyi rahatsız etmeden

ölme meziyetini göstersem…

Olgunlaşmamış bir elma suratıyla gülmesem…

-hiçbir zaman gerçekten gülmediğimi neden fark ettim-

İki ayağımın iki parmağında iki nasır,

Bana yürüdüğüm yolları anımsatarak

İyilik yapıyor olabilir mi?

İçimdeki iyimser ara ara kılcal damarlarımdan

beynime kan pompalıyorsa

Zamanıdır;

Bana bir şey sun ey hayat,

Alayım.

Bana bir isim ver,

Bulayım.

Bana bir yol göster,

Gideyim.

Bana bir yalnızlık kadar yakınlık besle,

Yanında kalayım.

Her gece aksini söylesem de

Ölmek istemiyorum.

Ölmek istemiyorum.

Ölmek istemiyorum.

S. Nur Kurt

Lobotomi yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

UYU

28.05.2017

Sesinden öptüm çocuk;

Uyku mahmuru nefesinden…

Bilsen ki;

Yağmur yağsa ıslanmam,

Fırtına kopsa sarsılmam,

Kar yağsa üşümem,

Sen benimle böyle tatlı;

Böyle güleç,

Böyle şeker kamışı

Konuşurken…

Uyu,

Sana ninniler,

Masallar,

Şiirler;

Saksıda çiçekler…

Uyu,

Sana erguvani renkler,

Mantar evler,

Alabildiğine maviler,

Sevimli bir balina…

Uyu,

Sana renkli rüyalar,

Mutlu akşamlar,

Neşeli sabahlar

Getireceğim…

Seni

Bir seni

En çok seni

Çok çok seni

Şiirlerime ilham perisi…

Gülüşüme ruh serpintisi…

Ruhuma gülüş bahçesi.

Bir tek seni

Böyle seni

Nasıl da seni

Delice seni…

Kapat gözlerimi

Kimse görmesin

Uyurken seni

Nasıl izlediğimi…

Seda Nur Kurt

UYU yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

YARATILIŞIN KORDON BAĞI

12.10.2014

Hassas terazide tarttım gözyaşını,

Özsuyunu damıttım…

Özünü özüme kattım,

Közünü canıma…

Ateşten kamışlar eridi telaşla!

İnci saçtım tozduğun yola.

Açılır kapanır mercanlarda,

Susuzluğumu giderdim.

İstesen senden sana,

Evden sana,

Köyden sana,

Candan sana giderdim…

Şirin sözler dinledim.

Kemirgen bakışlı atların nalı oldum,

Kıyı bucak kaçtığın yolun sonu…

Faziletli gözlerle baktın geleceğe.

Kendini gizemli sanan sıradan insan!

Çektiğin yalnızlık özgürlüğün değildi.

Sana mahsus bir yalnızlık da değildi.

Modern dünyanın içine kapanık,

Dışa sarmaşık,

Kendini beğenmiş beyni.

Hasta olsan seni tedavi ederdim.

İlaç olsam varlık sancını keserdim.

Yaratılışın kordon bağına dolandım.

İpimi urganla bağladım.

Kızıl ışıkların kırmızıya eriştiği yerde

-yemişlerin gökkuşağına karıştığı o hercai âlemde-

Kefenimi en sevdiğim renge sarıp,

Göğün altına bakır tabutumu saldım.

-seninle her adım kelebek kanadı,

Üç günlük dünyama güneş oldun sen-

Göğün altında bakır tabuta gömülüyüm ben!

-göğün kanadında üç günlük mutluluğa-

SEDA NUR KURT

YARATILIŞIN KORDON BAĞI yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

19.06.2017

Sonra kuşlar da uçtu.

Her şey değişti bir anda.

Evren erguvanlaştı.

Konuşulacak şeyler vardı.

Sussak da olsa…

Biz sussak

Ve olsa…

Sen şimdi

Hemen şu anda…

Sen şimdi

Oturmuş karşıma

Gözleme yiyorsun ya…

Oturmuş,

Gözleme ile

Gözümü gözlüyorsun ya;

Yağmur dindi bir anda…

Denizin hoyratı indi.

Denizin pası silindi.

Kumsalda undan kale…

Deniz ikimizin içine,

Eksilmeyen bir menekşe kokusu…

Bölündükçe artan tohumlar…

Yeni bir insan olduk,

Sadece severek…

İkimiz;

Çağlar boyu,

Çoğaldıkça;

İkimiz,

Göz göz odalarda,

Yıldızların en parlak olduğu anda,

Güneşi selamladık…

UNDAN KALE yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

PEYNİR yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

LAMELİF

22.10.2017

Elif en ince sayı, demişti;

-birin boynu eğilmiş aynı sebepten-

Lamelifin iki dalını bağlar bir gözü,

İçinde kederlerini saklar da gizlemez…

Sekiz iki tombul yanak ki

Şeridinde iki sevgili dans eder.

Kaf sevgiye set çekerse Kef arka çıkar…

Biri her şeyden çok sever diğerinin kalbinde yer yok;

-10 derler adına-

İki kişi olmak ister biri diğeri kendine dahi tükenmiştir;

-yigirmidir bu, yitirmiştir-

Alev alev bir gündür,

Her külü bir damla hamste…

Eğik yazıyla da el yazısıyla da aynıdır gerçekler;

Arapça harfler de Latin harfler de;

Hatta Süryani alfabesi de…

Sevginin boynu her dilde büküktür;

Daha iyi eğilebilmek için sevgiliye

Ve sevgili hiçbir alfabede sembollere sığmaz;

Ol sebep kalbi kalbe işlenir,

Yekvücut—

Elif en ince harftir;

Birliğe emanettir,

Tekliğe teminat,

Elif’in boynunu bükmeyin…

S. Nur Kurt

LAMELİF yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

MAGENTA
02.10.2017

Magenta;
Düşlerimde resmettim rengini…
Kala çiçeği;
Uykumda kokladım seni…

Bir sürü ses,
Binlerce görüntü…
Birileri gelsin diye gidiyor bir diğeri!
Herkesi öldür, dedi kalbim;
O kalsın…
Magenta renkli kala çiçeği…
Herkes gitsin, dedi kalbim;
O gelsin…
Kolomb’un keşfettiği kıta…
Yeni, taze, sıkılmış, portakal suyu.
Acıya basılmış tuzlar
Ve yaralar…

Bir adı var;
Herkesçe malum.
Bir tadı var;
Ölsem unutmam.
Bir kuruşa bir duruş;
Yalnızlığımı pahalı aldım,
Yine de
Üstü kalsın…
Gemilere yüklediler onlarca dilenci…
Ufacık tablolarda saklandı,
En nadide renkler…

Sarı, şiddetli sarı, hardal kadar sarı…
Ümitsizliğe ümit oldu;
Umit öldü, ümitsizlikte…
Ümit umdu, ümitsizlikten…
Yeşil, sarı-yeşil, koyu lacivert…
Ümidi astım boynumda keskin bir urganla.
Ruhani geldi dindarlığım;
Tarifi zor bir insandım…
Sıcak işlemeli bir yazdı,
En sevdiğim ikinci mevsimdi yaz.
Sıcak, bunaltıcı bir akşamdı,
Bunaltmak bunalıma sokardı biraz.

Hiç ayrılmadığım bir odam,
Nasılsın, diye sormadığım yıldızlar,
İyiyim, demeyen rüzgâr…
Birazdan gün doğacak,
Hazırlanalım!
Renk renk entarilerle,
Karmakarışık tablolar çizecek bir kadın;
Beni de resmet!
Her santimimi küçült bunu yaparken.
Adımın üzerine manolyalar
-gelin çiçeği ya da-
Adımın okunmayan tarafına sönük yıldızlar
-ışığım tükenmiştir-
Bekle, demedi kimse ama
Ömür boyu sürdü
-hiç bahşetmediğin süre-
İki yakamda dört kol,
Sustum ve unuttum…
Sardın ve avuttun…
Tuttun ve acıttın…

Dâhilimde değildi ağaçlar,
Haricimde büyük bir yangın;
Şimdi fırtına var,
Şimdi fırtına var,
Şimdi fırtına var!
Kabuğuna çekildi tüm kaplumbağalar…
-biri beni sevdiğini söylesin-
Dolup dolup içime dökülüyorum.
-yüzmekte mahir değilim-

Bir fırtına var;
Elde deniz feneri…
Gözümün önü karardı;
Kıyıda iki balık,
Balıkta dört göz,
Gözde sonsuz tütü…
Biri özledim desin
-sen olsun adı-

S. Nur Kurt

MAGENTA yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.

21.07.2017

Sevdiğim şarkı çaldığında,
Sanırım ki herkes duymak ister
Çünkü herkes çok sever…
Bazıları kendine dönük der buna,
Ben de öyle derim.
Sevdiğim biri üzerse,
Piromani ataklarım
-kalbimi yakarım-
Kimileri hastalık der buna,
Ben de öyle derim.
Kalbimin içi yedi köşeli,
Her canipte bir deli;
Kalbim engerek yılanı,
Zehirli mi zehirli…
İçimden ona kadar saydım,
Birileri uyumak der buna,
Öyle kolay uyumam ben ama!
İçimdeki sayı bin beş yüz elli yedi,
En sevdiğim hayvan da değişti;
Penguen belgeseli izledim dün.
Ağladım da ayıp değildir söylemesi.
Şimdi siyahlar tozpembe,
Şaraplar bal tanesi,
Geceler güneşten ferah,
İklimler ılıman,
Bölgeler arası gelir dağılımı ilk kez yerli yerinde,
Kuşlar ilk kez fire vermeden göç etti,
Kelebekler bile üç günden uzun yaşıyor artık
Çünkü ben yine yoldayım,
Sana geliyorum.

S. Nur Kurt

Piromani yazısı ilk önce Edebice Dergisi üzerinde ortaya çıktı.