Benzemiyor

25 Temmuz 2019 0 yorum Şiir 178 Görüntüleme

40165-womanswinging-alone-silhouette-ThinkstockPhotos-491804266.1200w.tn_

Hiçbir şeye benzemiyor, gitmek korkusu…
Sökmek bütün çiçekleri köklerinden
Gökkuşağından rengini çalmak
Kuşların kanadını kırmak
Ve bir yetimin elinden almak gibi ümidini
Mutluluğunu, gülüşlerini…
Hiçbir şeye benzemiyor, gitmenin korkusu.

Terketmek bir bebeği kundağında
Tüm tebessümlerin ölümü gibi
Bir kentin neşesini çalmak
Sıyırmak karanlığından geceyi
Öyle üryan bir mahcubiyet
Ve kimsesizliklere sarılmak
Bir teselli aramak, sahipsiz…
Yoksa ağlamayı unutmak mı, gitmek
Oysa ağlamadan insan olamayız biz…

Hiç birşeye benzemiyor, gitmek korkusu
Bir sevdaya vedâ etmek
Ölmeden bir canı toprağa vermek
Ve annesiz sabahlara uyanmak gibi…

Aksi düşlerin peşinden koşan yüreğin
Mevsimi değil…
Sıradanlık katıp hayata
O heyecanı hiç anmamak
Aramak yabancı tenlerde sevgiyi
Bir yemin bilemek, bir yemin
Bağrında sönmek yerin
Söküp hatırasız yarınları hatırdan
Apansız uyanmak
İşte bu uykuların en korkulu kabusu
Hiçbir şeye benzemiyor, gitmenin korkusu…

Benzemiyor ölüme, takatsiz kalışa
Bir uçurumdan düşmeye
Ne yaza, ne bahara, ne kışa
Boyun büküşü kısmetin
Bu bir ecelin çetin sorgusu
Hiçbir şeye benzemiyor seni kaybetmenin korkusu…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Bir yolcuyum fani acunda, geçmekte olan...

İlginizi Çekebilir

0 yorum