Nakarat

8 Şubat 2019 0 yorum Şiir 214 Görüntüleme

photo-1549466918-0c5653b64287

Hecelerim geceyi, gece bana gelirsin
Bir ufuksuz geceden sonra yolun belirsin
Sızı gibi durunca şu tarafıma adın
Bilinmez karanlıkta çile kalan o kadın
Şükür bilmez saplantılar arayıp bulduğum
Sanki aşkın kaybında saçlarımı yolduğum
Haykırsam dert değil, bilinmez bilmecelerim
Gece beni tutsa da adını hecelerim…

Yakın değil belki de yakın değil uzakta
Ellerimle uzandığım amansız tuzakta
Muamma vakitte kanar onmaz yaralarım
Adını şiir diye kağıda karalarım
Tutarsız kelimeler arar adını bulur
Muzdarip tüm cümlelerim adına kurulur
Sanma zaman bu korkunç zelzelenin katında
O içli bir şarkının acı nakaratında…

Adımlarım yavaşlar, siyaha boyanırım
Şifasız sıkıntı da neden oyalanırım
Şefkat gibi sarılınca merhem dirliğine
“Affet” diye sayıklarım Tanrı birliğine
Durur zaman hain mesafeler af dilenir
Ve gönül kılıçları öç gününe bilenir
Ademoğlu bulunca merhametini kalbinde
Bulunmaz nimet gibi saklanır akabinde…

Gecelerden yanım yok, ağrısız kalmaz başım
Bilirim zahmetlerle aşınacaktır taşım
Tutulunca bir daha, doğru bildiğim doğru
Bana pusu kurarak önüme dursun uğru
Emeklerim, siyahı dağıtırım pusu da
Unuturum çilemi, kara bağlı yası da
Ah benim gamlı, kederli, durulmaz şu başım
Yine de akacaktır, akıp yanan göz yaşım…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Bir yolcuyum fani acunda, geçmekte olan...

İlginizi Çekebilir

GÖÇ

1036 Görüntüleme

0 yorum