Karanfil

6 Aralık 2018 0 yorum Şiir 119 Görüntüleme

IMG_20181205_005840

olur da gözlerine düşerse
iki damla
öylesine sılaya hasret, öyle özlem
tut hıçkırıklarını Karanfil
ağlama

bu akşam söz vermedim kimseye
sen bilirsin beni Karanfil
sözüm ardına olurum divâne
ve peşimdedir çaresizliğin çelik hançeri
o beni bırakamaz
ben onu..
sen bilirsin beni
en çok sen bilirsin

yollar kapanmış, tutulmuşsa
ay geceden, güne vurulmuşsa
gelecek nice güzel günler senindir
senindir denizler, gökyüzü
ve senin renk renk kırlar
unutma sakın
dökülmesin yaşların
mutluluktan da olsa
tut hıçkırıklarını karanfil ağlama

bu gece ay şavkını vururken penceremden içeri
ben yine seni anacağım
dizilecek gözlerime yaşın
sen bilmeyeceksin

bu gece ay şavkını sunarken penceremden içeri
düşlerimi infaz edeceğim
sen bilmeyeceksin

ağlama ki kararıyor rengi göğün
gülfidanlar boyun büküyor
bir başka dertli esiyor
vedâ rüzgarları
yalnız kalmış hicran

olur da bir ayrılık yağmuru
bulursa bizi
saçlarımızı rahmet değil, hüznü ıslatırsa
unutma verdiğin sözü
tut hıçkırıklarını Karanfil
ağlama…

Birce, Kutlu Yayınevi, Ağustos 2018 – İstanbul

Seslendirme: Tebriossa

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Bir yolcuyum fani acunda, geçmekte olan...

İlginizi Çekebilir

0 yorum