Mustafa Kemâl

9 Kasım 2018 0 yorum Şiir 163 Görüntüleme

20181105_204453

Her On Kasım daha da büyüyen bir özlemle…

Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü

İzliyordu umut dolu gözlerle

İçerimde yeşerdi güller

Ve doğdu özüne güneş

Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü

Özlüyordu sözlerinde.

Vakit ağlamayı çok geçmiş

Geri de kalan hiç’miş…

Acının tazeliğinde

Yakınında ölümün

Ölüm var ki, ancak;

Bu kadar olabilir ölümsüz

Bir çocuk gördüm izlerinde

Yaşıyordu Atatürk’ü.

Bir çocuk gördüm

Göverdi ümitlerim

Uygarlığın savaşında

Elinde bilgiden kılıç

Hep taze ülküsü

Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü

Taşıyordu yüreğinde.

İzler taşır geçmişten

Geleceğe dair izler

Yine de mutlu yarınlar

Hayır, bu yas değil ki…

Daha da sarılmalı

Bıraktığı emanete

Diyordu, çocuk bakışlarında.

Bir çocuk gördüm Atatürk’ü

Hep mutlu…

Sarı saçlı, deniz gözlü

Yurdum kadar temiz

Yiğit özlü, adı; Mustafa Kemâl!

Gözlerinde sonsuz okyanuslar

Bir çocuk gördüm, Atatürk’ü

Görmek değildi benimkisi;

Özlemek…

Yazılan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir. Suç teşkil edecek yazılardan dolayı edebice.net sorumlu tutulamaz.

Yazar Hakkında

Nazmi Sancar Yıldırım

Bir yolcuyum fani acunda, geçmekte olan...

İlginizi Çekebilir

0 yorum